Žena pekarka (Ekmekçi Kadın) (prevedeno)

Ekmekçi Kadın je crno-bijeli melodramski film Yeşilçama iz 1965. u režiji Zafera Davutoğlua, a scenarij i produkciju preuzeo je Osman F. Seden. Produkcija pripada kući Kemal Film. Film adaptiran prema francuskom romanu Xaviera de Montépina iz 1884. La Porteuse de Pain govori o borbi nepravedno oštećene majke da se ponovo sastane sa svojom djecom. Ista priča snimljena je u turskoj kinematografiji i 1938, a na platno je ponovo prenesena 1972.

Priča počinje u oštroj istanbulskoj zimi 1943. Ayşe Çelik, kojoj je muž poginuo u nesreći na poslu, ostaje sama s dvoje male djece, Metinom i Zeynep, pa nalazi posao u fabrici. Ljepota joj postaje nevolja: majstor Nazmi, koji kaže da je prijatelj njenog pokojnog muža, opsesivno je zaljubljen u nju, a kada ga odbije, pali fabriku, počini ubistvo i tragove ostavlja na Ayşe. Ayşe je osuđena na doživotnu robiju, a djeca se raspršuju. Poslije dvadeset i jedne godine putevi se ponovo ukrštaju: Metin je postao advokat, njena kći Zeynep odrasla je u sirotištu pod imenom Leyla, a Nazmi je promijenio ime i postao bogat industrijalac u Egiptu. Türkân Şoray glumi Ayşe, İzzet Günay Kemala, Çolpan İlhan Sevim, Kenan Pars Nazmija; u postavi su i Kadir Savun, Nubar Terziyan i Efgan Efekan.

Direktor fotografije je Kenan Kurt. U filmu, koji se spominje i po izboru muzike, u sceni susreta koristi se melodija Quando Ritornerà Da Me iz 1964; u verziji iz 1972. ista scena dobit će drugu numeru.