En Büyük Şaban

En Büyük Şaban

Film · 1983 · 15 kişi

Kartal Tibet, kurgusu Charlie Chaplin'in Şehir Işıkları filminden serbestçe esinlenen Türk komedisi En Büyük Şaban'ı 1983'te yönetti. Yapımını Cem Film üstlenmiş, müziklerini ise Cahit Oben bestelemiştir. Başrollerde Kemal Sunal'ın yanı sıra Nilgün Bubikoğlu ile Kamuran Usluer de yer alır.

Taşradan büyükşehre gelen Şaban, akrabasının oğlunu bulmak niyetiyle İstanbul'a adım atar atmaz bir dolandırıcının tuzağına düşer; adam ona köprüyü satmış gibi davranıp elindeki parayı alır. Bu adamın peşine düşerken kendini asmaya kalkışan bir başka adamı kurtararak onunla yakın bir dostluk kurar; ne var ki karşısındaki, ancak sarhoşken onu tanıyıp ayıldığında hiçbir şey hatırlamayan tuhaf bir karakterdir ve evindeki uşağın araya girmesiyle Şaban kapı dışarı edilir. Bu arada Şaban, sokakta çiçek satan görme engelli bir genç kıza gönül verir ve onu içinde bulunduğu zor durumdan kurtarmaya çalışır.

Filmin senaryosu Suphi Tekniker'e aittir; dönemin pek çok tanınan yüzü kadroda küçük ve büyük rollerde görev almıştır. Yapım, Kemal Sunal'ın kariyerinin taşra-şehir çatışmasını mizahla işleyen filmlerinden biri olarak izleyiciyle buluşmuştur.

YönetmenKartal Tibet
Yapım ŞirketiCem Film
En Büyük Şaban

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Charlie Chaplin'in Şehir Işıkları'ndan esinlenip hikâyeyi İstanbul sokaklarına taşımak cesaret ister; Kartal Tibet ile Kemal Sunal bu işe kendi seyircilerinin diliyle girişiyor. Görme engelli çiçekçi kıza gönül veren saf adam, Chaplin'in en dokunaklı motiflerinden biri ve Şaban'ın safdil iyiliği bu motife pek güzel yakışıyor. Bana kalırsa filmin değeri orijinali tekrarlamasında değil, köyden gelen adamın büyük şehirdeki yalnızlığını bize ait bir sıcaklıkla anlatmasında. Yeşilçam'ın uyarlama geleneğini sevenler, iki ustanın izini aynı hikâyede sürmekten keyif alır.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kemal Sunal komedileri evde çoğu zaman bütün aileyle izlenir ve bu film de o havada. Yine de bir uyarı: hikâyede kendini asmaya kalkışan bir adam ve ancak sarhoşken dostunu hatırlayan bir karakter var; küçük çocuklara bunları açıklamak gerekebilir. Dolandırıcının köprüyü satar gibi yapması türünden şakalar ise her yaşı güldürebilir. İlkokul çağından büyük çocuklarla, büyükanne ve dedelerle rahatça izlenir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Suphi Tekniker'in senaryosu Şehir Işıkları'nın iki ana damarını, yalnızca sarhoşken dostunu tanıyan adamı ve görme engelli çiçekçi kızı, neredeyse olduğu gibi koruyor; üstüne dolandırıcı ve aranan akraba çocuğu gibi yerli bir çerçeve ekliyor. Sorun da burada başlıyor: üç ayrı hikâye hattı, bir komedinin rahatça taşıyabileceğinden fazla yük getiriyor ve anlatının birbirine gevşekçe bağlanmış skeçler dizisine dönüşme riski taşıyor. Böyle bir yapıda bütünlüğü sağlama yükü ister istemez Sunal'ın mizahına kalıyor. Uyarlama olarak 'serbest' sıfatını hak ediyor; ama özgün bir yorumdan çok, ödünç alınmış bir yapının iyi niyetli bir yerlileştirmesi.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar