Dönüş

Dönüş

Film · 1972 · 3 kişi

Dönüş, 1972'de Türkiye'de vizyona giren, yaklaşık 94 dakikalık bir dramdır. Türkân Şoray bu filmde ilk kez yönetmen koltuğuna oturmuş, aynı zamanda kadının başrolünü de üstlenmiştir. Senaryo Safa Önal'a aittir. Dönüş, 1970'lerin başından itibaren çoğalan ve merkezine Almanya'ya çalışmaya giden 'Almancıları' alan Türk filmleri dizisinin bir halkasıdır; Fransızca yayınlarda adı Le Retour olarak geçer.

Hikâye iki insan arasında kurulur: Almanya'da çalışan gurbetçi İbrahim (Kadir İnanır) ile onun köyde bıraktığı karısı Gülcan (Türkân Şoray). İbrahim bulunduğu topluma giderek yabancılaşmıştır; üstelik orada Alman bir kadınla evlenmiş ve bir çocuğu olmuştur. Gülcan ise köyde yalnız yaşar ve adı dedikodulara karışır. İbrahim bunu duyunca namusunu temizlemeyi kendine görev bilir ve köye geri döner; olaylar bu dönüşle gelişir. Böylece göçmen koca ile köylü karısı arasında acı bir hesaplaşma başlar. Filmde Bilâl İnci ve Osman Alyanak da rol alır.

Yapım, işçi göçünün aile bağlarına verdiği zararı ve kırsalda namus baskısının ağırlığını duygusal bir dille işler. İzleyiciler arasında çocukluktan beri defalarca izlenip her seferinde ağlanan bir film olarak anılır.

YönetmenTürkân Şoray

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Türkân Şoray'ın ilk kez kamera arkasına geçtiği Dönüş, onun yalnızca büyük bir oyuncu değil, duyarlı bir anlatıcı da olduğunu gösteriyor. Köyde yalnız kalıp dedikodulara hedef olan Gülcan'ı öyle sessiz bir onurla oynuyor ki, bakışları sözlerden çok şey söylüyor. Kadir İnanır da gurbette yabancılaşan İbrahim'in sertliğini inandırıcı kılıyor. Safa Önal'ın senaryosu bazen fazlaca acıya yaslanıyor, ama o yılların sinemasında gözyaşı utanılacak bir şey değildi. Defalarca izlenip her seferinde ağlanan filmlerden biri olarak anılması boşuna değil.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Dönüş, 1970'lerin başında çoğalan "Almancı" filmlerinin önemli bir halkası ve göçün yalnızca ekonomik değil, ailevi bir kırılma olduğunu gösteriyor. Almanya'da yabancılaşan, orada yeni bir aile kuran İbrahim ile köyde yalnız bırakılan Gülcan, işçi göçünün iki ucunu temsil ediyor: gidenin kimlik bunalımı ve kalanın toplumsal denetim altında yaşaması. Gülcan'ın adının dedikoduya karışması, kırsalda kadının namusunun ne kadar kolay kamusal bir meseleye dönüştüğünü gösteriyor. İbrahim'in kendisi başka bir hayat kurmuşken namus adına geri dönmesi ise çifte standardı açıkça ortaya koyuyor. Film bunu bir tez gibi değil, duygusal bir dram olarak anlatıyor; dönemin toplumsal belleğine değerli bir tanıklık.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Çok duygusal, ağlatan bir film; mendilleri yanınızda bulundurun. Ama konusu ağır: ikinci bir evlilik, köyde dedikodu ve namus meselesi üzerine kurulu sert bir hesaplaşma var. Küçük çocuklarla izlemeye uygun değil. Gençlerle izlenirse göç, aile ve kadın üzerindeki baskı hakkında konuşmak için iyi bir fırsat olabilir. Anneanne ve babaannelerin severek izleyeceği bir klasik.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar