Biyografi Dünyası
Babam ve Oğlum

Babam ve Oğlum

Film · 2005 · 13 kişi

Çağan Irmak'ın imzasını taşıyan Babam ve Oğlum, 12 Eylül 1980 darbesinin gölgesinde bir aile dramını anlatan, 2005 yapımı Türk filmidir. Irmak senaryoyu da kendisi yazmıştır. Film 18 Kasım 2005'te vizyona girmiş, Türkiye'de 3,5 milyon izleyici sınırını aşarak Türk sinemasının en çok izlenen filmleri arasına girmiştir. Son dönem Türk sinemasının en dokunaklı yapımlarından biri sayılır; Avrupa'da ise 9 Mart 2006'dan itibaren gösterilmiştir.

Ege'deki çiftlikten gazetecilik okumak için ayrılan Sadık (Fikret Kuşkan), siyasete bulaştığı için babası Hüseyin Efendi (Çetin Tekindor) tarafından evlatlıktan silinmiştir. Yıllar sonra küçük oğlu Deniz'i (Ege Tanman) alıp hiç görmediği dedesinin çiftliğine döner; dönüş sebebi, oğlunu babasına emanet etmek zorunda olmasıdır. Deniz kendini bağıra çağıra konuşan hafif tatlı kaçık bir ailenin ortasında bulur: küs teyze Şerif Sezer, traktör kullanıp telsizle konuşan babaanne Hümeyra, bileklerinden boğazına kadar bilezik takan gelin Hanife (Binnur Kaya) ve saf amca Salim (Yetkin Dikinciler). Sadık kasabada geçmişiyle yüzleşirken çocuk, dedesi ile babası arasındaki buzları eritmeye başlar. Kadroda ayrıca Özge Özberk, Halit Ergenç ve Tuba Büyüküstün de vardır.

Çekimler İzmir'in Seferihisar ilçesinde, Balıkesir'in Ayvalık ilçesinde ve İstanbul'da yapılmıştır. Müziği Evanthia Reboutsika bestelemiş, görüntü yönetmenliğini Rıdvan Ülgen üstlenmiştir; yapım Avşar Film'indir.

YönetmenÇağan Irmak
Yapım ŞirketiAvşar Film
Babam ve Oğlum Babam ve Oğlum Babam ve Oğlum

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Ege Tanman (Deniz)

Ortak oyunculu yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Babam ve Oğlum, Yeşilçam'ın aile sıcaklığını yeni bir duyarlılıkla buluşturan ender filmlerden. Çetin Tekindor'un Hüseyin Efendi'si, sert görünse de içi sevgiyle dolu bir baba olarak insanın aklından çıkmıyor; Fikret Kuşkan da babasıyla yüzleşmek zorunda kalan oğlun yorgunluğunu çok içten veriyor. Küçük Deniz'in gözünden, kalabalık ve sevimli tuhaflıklarla dolu bir Ege evi... Evanthia Reboutsika'nın müziği hikâyenin duygusunu usulca taşıyor. Üç buçuk milyonu aşkın seyircinin bu filme neden bu kadar sarıldığını anlamak hiç zor değil.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 12 Eylül 1980 darbesinin gölgesinde geçen bir aile hikâyesi anlatıyor ve siyasetin bir aileyi nasıl ikiye bölebileceğini gösteriyor. Gazetecilik okumak için Ege'deki çiftliği bırakan, siyasete karıştığı için babası tarafından evlatlıktan reddedilen Sadık, o dönemde bedel ödeyen bir kuşağın temsilcisi gibi duruyor. Çağan Irmak darbeyi doğrudan bir siyasi anlatıya çevirmek yerine, baba ile oğul arasındaki kırgınlık üzerinden okuyor. Bu tercih filmi geniş kitlelere ulaştırıyor; ancak dönemin daha keskin bir tahlilini arayanlar, siyasi arka planın daha çok bir duygu zemini olarak kaldığını düşünebilir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Çağan Irmak'ın kendi senaryosuyla çektiği film, etkisini büyük ölçüde oyuncu kadrosuna borçlu. Çetin Tekindor ile Fikret Kuşkan arasındaki gerilim, az sözle çok şey anlatılan anlarda en iyi hâline ulaşıyor; Hümeyra, Şerif Sezer, Binnur Kaya ve Yetkin Dikinciler ise evin canlı ve eksantrik dokusunu kuruyor. Yine de film, duygu yönetiminde ölçüyü zaman zaman kaçırıyor: müzik ve uzatılmış duygusal anlar, seyirciyi kendiliğinden varacağı yere adeta itiyor. Dramın yükü arttıkça anlatı melodramın sınırına yaklaşıyor. Bu çekinceye rağmen, döneminin en çok izlenen yerli filmlerinden biri olmayı hak eden, samimi ve iyi oynanmış bir aile draması.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar