Biyografi Dünyası
Bir Demet Tiyatro

Bir Demet Tiyatro

Dizi · 1995–2007 · 29 kişi

Bir Demet Tiyatro, 31 Aralık 1994 gecesi yayımlanmak üzere BKM'de çekilen "MTV-Meclis TV" adlı komedi programının beğenilmesi üzerine diziye dönüşmüştür. Metni Yılmaz Erdoğan yazmış, yapımı BKM üstlenmiştir. Yapımcı kuruluş diziyi Türkiye'nin seyirci önünde çekilen ilk durum komedisi olarak tanımlar; her hafta seyirci karşısında, bir tiyatro oyunu gibi çekilmiştir. İlk 100 bölüm 14 Ocak 1995 ile 14 Ekim 1997 arasında yayımlanmış, 2000-2002 arasında 38 bölüm daha çekilerek Star TV'de gösterilmiştir. Program 138. bölümde durmuş, beş yıl sonra yeniden başlamış ve sekizinci sezon 28 Kasım 2006 ile 24 Nisan 2007 arasında atv'de yayımlanmıştır. Toplam 156 bölümün ilk 151'ini Sevgi Birsel, son beşini Derya Yaruç yönetmiştir.

Her bölümde ayrı bir öykü anlatılması düşünülmüştü; ikinci bölüm çok sevilince Çıtır ailesinin maceralarına devam edilmiştir. İstanbul'da yaşayan orta halli bir işçi ailesinin merkezinde otuz yaşlarında işsiz, kabadayı oğul Mükremin (Yılmaz Erdoğan) ile sivri dilli kız kardeşi Lütfiye (Demet Akbağ) vardır. Erdoğan Dikmen baba Burhan Çıtır'ı, Zerrin Sümer anne Telviye Hanım'ı canlandırır; Sürahi Hanım tiplemesini Yasemin Yalçın canlandırmıştır. Kadroda ayrıca Tirbüşon lakaplı Berkant Midyat rolünde Serhat Özcan, Saldıray Abi rolünde Settar Tanrıöğen ve Mevlüde Teyze rolünde Suzan Kardeş yer alır.

YönetmenSevgi Birsel, Derya Yaruç
Yapım ŞirketiBKM
Yayın KanalıStar TV

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Erdoğan Dikmen

Ortak oyunculu yapımlar

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Bir Demet Tiyatro, seyirci önünde bir tiyatro oyunu gibi çekilen ilk durum komedisi olmasıyla anılmayı hak ediyor. Çıtır ailesinin orta halli İstanbul hayatı, işsiz kabadayı Mükremin ile sivri dilli kız kardeşi Lütfiye'nin kapışmaları, eski mahalle komedilerinin tadını hatırlatıyor. Kaba espriye kaçmadığı yerde sevimli. Tek bir sahneye yaslanan teatral biçim, açık hava ve sinema gözüyle yetişmiş birine biraz dar gelebilir. Yılmaz Erdoğan'ın kalemi Türk televizyon komedisinin kilometre taşlarından.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Yapım kendini Türkiye'nin seyirci önünde çekilen ilk durum komedisi olarak tanımlıyor; bu, kamera dilini kısıtlayan ama ritim açısından canlı bir tercih. Haftalık tiyatro gibi çekim, replik temposuna ve oyunculara fazla yük bindirir; kurguyla düzeltme şansı az. Her bölümde ayrı bir öykü planlanırken ikinci bölümün sevilmesiyle Çıtır ailesine yönelmek, dizinin organik büyüdüğünü gösteriyor. Zayıf yan: 156 bölüme yayılan formatta karakter tipleri kaçınılmaz olarak karikatürleşiyor. Canlı seyirciyle çekilen komedinin kahkaha payı, sahnedeki oyunculuğa güvenen bir yapının doğal sonucu; zaten format da bunun üzerine kurulu.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

İstanbul'da yaşayan orta halli bir işçi ailesi, baba Burhan, anne Telviye Hanım ve otuzlarında işsiz oğul Mükremin: dizi 1990'ların kent hayatını ve aile içi rolleri komediyle yansıtıyor. Gençlerin işsizliği ve kuşaklar arası sürtüşme, mizahın altındaki toplumsal malzeme. Tiplemeler zaman zaman klişeye dayanıyor; kadın ve erkek rollerinin karikatürize edilmesi bugün daha eleştirel okunabilir. Sürahi Hanım ve Mevlüde Teyze gibi tipleme karakterler mahalle kültürünü eğlenceli biçimde ve canlı bir tiyatro dokusuyla sahneye taşıyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar