Idemo: Moj Marlon i Brando (Gitmek: My Marlon And Brando) (prevedeno)

Prvi dugometražni film reditelja Hüseyina Karabeya, Gitmek: Benim Marlon ve Brandom, dramatičan i politički ljubavni film građen kao priča o putovanju, u kina je ušao 14. novembra 2008. Ljubav zapadnjački orijentirane i naivne Turkinje prema srednjovječnom čovjeku s Istoka na putu od Istanbula do sjevernog Iraka stavlja nasuprot granicama i ratu. Nezavisna produkcija, u kojoj se pored turskog govore i kurdski i engleski, dobila je podršku iz inostranstva i od Ministarstva kulture.

Priča se zasniva na istinitom događaju: scenarij govori o vezi između glumice Ayça Damgacı i iračkog kurdskog glumca Hame Alija, a dvoje glavnih glumaca igra vlastite živote. Ayça i Hama Ali zaljube se na filmskom setu; kad snimanje završi, Hama Ali se vraća u sjeverni Irak. Kad počne rat u Iraku, njihovo viđanje postaje gotovo nemoguće, pa Ayça, dok svi bježe od rata, kreće obrnutim putem, sa zapada na istok. U glumačkoj postavi su i Cengiz Bozkurt, Nesrin Cavadzade, Mahir Günşıray i Ani İpekkaya.

Snimanje je obavljeno u novembru i decembru 2007. na stvarnoj ruti dugoj oko 6 hiljada kilometara, od Istanbula do Vana, a odatle do iranske Urmije te iračkih gradova Erbila i Sulejmanije. Scenarij je Karabey napisao zajedno s Damgacı. Film je dospio u žižu pokušajima cenzure i ostavio dojam političke propagande; prema jednoj kritici, međutim, Karabey ne bavi se kurdskim nacionalizmom, nego priča o ljubavi koja je opstala uprkos okupaciji.