Ayça Damgacı

Ayça Damgacı — Biografija

Ayça Damgacı rođena je 1973. u Istanbulu, kao kći bračnog para İsmeta Damgacıja i Müşerref Damgacı, izbjeglica iz Zapadne Trakije. Nakon Nişantaşı Kız Lisesi, počela je studirati ekonomiju na İstanbul Üniversitesi, ali je napustila studije prije diplome; okrenula se glumi u radionici Şahike Tekand i studirala teatrologiju na Fakultetu za književnost İstanbul Üniversitesi. Od 1998. do 2012. bila je u ansamblu Tiyatro Oyunevi, gdje je glumila i radila kao pomoćna rediteljica, pjevala je pjesme na različitim jezicima s jednim muzičkim sastavom i igrala u kontroverznoj predstavi Yala ama Yutma.

U film je ušla kroz njemačku produkciju Sarı Günler kurdskog reditelja Ravina Asafa; u filmu Gitmek: My Marlon and Brando (2008), koji je napisala zajedno s rediteljem Hüseyinom Karabeyem nadahnuta vlastitom vezom s iračkim glumcem kojeg je upoznala na snimanju, odigrala je glavnu ulogu i napisala scenario; za ovaj film osvojila je nagrade za najbolju glumicu na festivalima u Istanbulu, Adani i Sarajevu. Karijeru je nastavila filmovima kao što su Unutma Beni İstanbul, 72. Koğuş i Yozgat Blues.

Na televiziji je igrala Hatçik u seriji Aramızda Kalsın i jednu ulogu u O Hayat Benim; od 2018. je, u seriji Avlu koja je prešla na Netflix, likom Hasret Şengül dosegla široku publiku, a 2020. je dobila Zeliş Deniz Kuir nagradu za film. 2021. je, kao svoj prvi rediteljski pokušaj, zajedno s Tümayom Göktepeom snimila dokumentarni film Patrida o migrantskoj priči svog oca.