Biyografi Dünyası
Küf

Küf

Film · 2012 · 5 kişi

Küf, Ali Aydın'ın hem yazıp hem yönettiği, kayıp yakınlarının sessiz bekleyişini anlatan bir Türk-Alman ortak yapımı dramdır. Aydın'ın ilk uzun metrajlı filmi olan yapım 2012 tarihlidir ve yurt dışında Mold adıyla bilinir. Yeni Sinemacılık ile Motiva Film'in yapımcılığını üstlendiği film Türkiye'de 2013'te gösterime girmiştir. Başrolü Ercan Kesal üstlenir; Muhammet Uzuner, Tansu Biçer ve Orçun Koray Kaygusuz da kadrodadır.

Hikâyenin merkezinde demiryolunda yol bekçisi olarak çalışan, yalnız yaşayan Basri vardır. Tek oğlu Seyfi, on sekiz yıl önce üniversite öğrencisiyken gözaltına alınmış, ardından ne ondan ne de yetkililerden bir haber çıkmıştır; üstelik oğlunun kaybından altı yıl sonra eşi de ölmüştür. Basri bu kayıpların ardından giderek toplumdan uzaklaşır. Yine de Seyfi'nin döneceği umudunu bırakmaz: on sekiz yıl boyunca her ayın başında ve ortasında oğlunun bulunması için dilekçe yazar. Her gün yürüyerek denetlediği demiryolları, umut ve vicdan anlatısına zemin olur.

Film, 69. Venedik Film Festivali'nin Uluslararası Film Eleştirmenleri Haftası'nda dünya prömiyerini yaptı ve Geleceğin Aslanı'nı aldı; ödülle birlikte yapımcı ile yönetmenin paylaşacağı 100.000 dolar da geldi. Festivalde filmi izleyen Nanni Moretti, kendi bağımsız dağıtım şirketi Sacher Film'e filmi satın aldırdı. Küf ayrıca Selanik'te Gümüş İskender, Frankfurt Türk Film Festivali'nde Altın Elma ödüllerini kazandı. Görüntü yönetmeni Murat Tuncel'dir.

YönetmenAli Aydın
Yapım ŞirketiYeni Sinemacılık, Motiva Film
Küf Küf Küf

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Ortak oyunculu yapımlar

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Küf, gözaltına alındıktan sonra kendisinden bir daha haber alınamayan bir oğlun ardından on sekiz yıl bekleyen bir babayı anlatırken, kayıp yakınlarının sessiz bekleyişini kişisel bir hikâyeye dönüştürüyor. Basri'nin her ayın başında ve ortasında yazdığı dilekçeler, yanıt vermeyen bir kurum karşısında bireyin çaresizliğini somut bir rutine çeviriyor. Demiryolunda yalnız çalışan bir yol bekçisi olması da toplumdan kopuşu görünür kılıyor. Film konuyu slogana boğmak yerine bir umut ve vicdan meselesi olarak ele alıyor; bu da onu yakın dönemin önemli bir tanıklığı haline getiriyor. Ağır bir yük taşıdığını bilerek izlemek gerek.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Ali Aydın'ın ilk uzun metrajı için cesur bir başlangıç: hem yazıp hem yöneterek, dışarıdan bakınca olaysız görünen bir bekleyişi koca bir filme taşımayı göze alıyor. Murat Tuncel'in görüntüleri, Basri'nin her gün yürüyerek denetlediği demiryollarını anlatının asıl sahnesine çevirmeye çok uygun bir malzeme buluyor. Ercan Kesal'ın başrolü, sözden çok yüzle taşınacak türden bir rol ve bu tür bir sadelik oyuncuya büyük sorumluluk yükler. Venedik'te Eleştirmenler Haftası'ndan Geleceğin Aslanı'yla dönmesi, Selanik ve Frankfurt'taki ödüller, filmin festival sinemasının diliyle ne kadar uyumlu olduğunu gösteriyor. Çekincem tam da burada: tekrar eden gündelik rutine dayalı bu dil, seyircinin bir kısmını dışarıda bırakabilir. Film bu tekrarı bir tercih olarak üstleniyor ve bunu saklamıyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Bir babanın evladını beklemesi, sinemamızın en eski ve en derin temalarındandır; Yeşilçam bu acıyı çoğu zaman gözyaşıyla, yüksek sesle anlatırdı. Küf ise aynı acıyı sessizlikle, neredeyse fısıltıyla anlatmayı seçiyor. Klasiklerle büyümüş bir göz burada coşkulu bir melodram aramamalı; bu sadelik başta yadırganabilir. Ama on sekiz yıl boyunca umudunu dilekçelere sığdıran Basri, Ercan Kesal'ın yorumuyla insanın içine işliyor. Sıcak bir film değil belki, fakat ahlaki merkezi son derece sağlam.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar