Hamam

Hamam

Film · 1997 · 6 kişi

Hamam (İtalyanca özgün adı Il bagno turco, İngilizce dolaşımdaki adı Steam: The Turkish Bath), İtalyan-Türk-İspanyol ortak yapımı bir dramdır. Türkiye kökenli İtalyan yönetmen Ferzan Özpetek'in ilk uzun metrajlı filmi olan yapım, 24 Ekim 1997'de Türkiye'de gösterime girdi. Film, belirli mekânların ve orada yaşananların insanların iç dünyasında açtığı derin değişimleri anlatır; Antalya Film Festivali'nde ödüller kazanmıştır.

Roma'da küçük bir tasarım firması işleten Francesco ile Marta'nın evliliği yıllar içinde aşınmıştır; Marta ortakla bir ilişki yaşarken Francesco karısına ilgisini yitirmiştir. Francesco, İstanbul'da yaşayan ve uzun süredir unuttuğu teyzesinin ölümü üzerine miras kalan hamamı satmak için bu şehre gelir. Hamamı çalıştıran aileyle tanışır, ailenin genç üyesi Mehmet'e çekilir ve şehrin atmosferine kapılıp satıştan vazgeçer. Francesco'yu Alessandro Gassman, Marta'yı Francesca d'Aloja canlandırır. Türk kadrosunda Halil Ergün Osman'ı, Şerif Sezer Perran'ı, Mehmet Günsür Mehmet'i, Başak Köklükaya ise Füsun'u oynar; Carlo Cecchi, Necdet Mahfi Ayral ve Alper Kul da kadrodadır.

Senaryoyu Özpetek, Stefano Tummolini ile birlikte yazdı. Yapımcılar Paolo Buzzuro ile Cengiz Ergun, yapım şirketi Promete Film'dir. Görüntü yönetmeni Pasquale Mari, kurgucu Mauro Bonanni'dir; müziği Pivio ile Aldo De Scalzi hazırlamıştır.

YönetmenFerzan Özpetek
Yapım ŞirketiPromete Film
Hamam Hamam Hamam

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Francesca D'Aloja (Marta), Carlo Cecchi, Alessandro Gassman (Francesco)

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Ferzan Özpetek'in ilk uzun metrajı, kendi sesini arayan bir yönetmenin dikkat çekici ilk adımı. Mekânı bir karakter olarak kurma fikri cesur: hamam, Roma'dan gelen Francesco için hem bir miras hem de iç dönüşümün sahnesi. Pasquale Mari'nin görüntüleri buharı, ışığı ve taşın dokusunu duyusal bir dile çeviriyor; Pivio ile Aldo De Scalzi'nin müziği de bu havayı tamamlıyor. Senaryo ise dönüşümü zaman zaman fazla sessiz ve eliptik bırakıyor; karakterlerin neden değiştiğini çoğu kez sezmekle yetinmek zorunda kalıyoruz. Alessandro Gassman'ın içe dönük oyunu ile Halil Ergün ve Şerif Sezer'in sıcaklığı arasındaki karşıtlık filmin en sahici yanı. Kısa ve odaklı yapısıyla bugün de ilgiyi hak eden bir başlangıç.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Hamam, doksanların sonunda Türkiye ile Avrupa arasındaki karşılaşmayı tek bir mekân üzerinden düşünüyor. Roma'da yıpranmış bir evliliğin içindeki Francesco, İstanbul'da hamamı işleten aileyle tanıştıkça başka bir yaşam ritmiyle yüz yüze geliyor. İtalyanca ile Türkçenin iç içe konuşulması, iki kültür arasındaki mesafeyi ve yakınlığı doğal biçimde yansıtıyor. Film, mekânların insanların içinde yarattığı değişimi anlatırken aile bağlarını ve geleneksel bir mekânın etrafında örülen ilişkileri de gözlemliyor. Arzu ve kimlik meselesine o yıllar için açık sözlü biçimde değinmesi önemli. Kimi sahnelerde İstanbul dışarıdan bakan birinin gözüyle fazlaca romantikleştiriliyor; yine de dönemin ortak yapımları arasında düşündürücü bir yeri var.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Hamam, yetişkinlere yönelik bir film. Bozulan bir evlilik, aldatma ve Francesco'nun genç bir erkeğe duyduğu ilgi hikâyenin merkezinde. Bu yüzden çocuklarla izlemek için uygun değil; gençlerle izleyecekseniz önce kendiniz bir göz atın. Tempo sakin, sahneler ağır akıyor; hareket arayan aile üyeleri sıkılabilir. İstanbul'un havasını ve eski bir hamamın atmosferini seven yetişkinler için ise güzel bir seçim.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar