Biyografi Dünyası
The Charterhouse of Parma

La Chartreuse de Parme

Film · 1948 · 15 kişi

Christian-Jaque, The Charterhouse of Parma'yı (Fransızca özgün adıyla La Chartreuse de Parme, İtalyancasıyla La Certosa di Parma) 1948'de siyah-beyaz çekti; film bir Fransız-İtalyan tarihî dramıdır. Stendhal'in 1839'da yayımlanan aynı adlı romanının sinema uyarlamasıdır; bazı kaynaklar onu aynı zamanda bir aşk filmi sayar. Senaryoyu Christian-Jaque'ın kendisi hazırladı. Yapımcılığı André Paulvé'nin üstlendiği film, İtalya'da 21 Şubat 1948'de, Fransa'da ise 21 Mayıs 1948'de gösterime girdi.

Başrollerde Gérard Philipe, Renée Faure ve Maria Casarès yer alır. Kadroda ayrıca Tina Lattanzi, Attilio Dottesio, Aldo Silvani, Tullio Carminati, Enrico Glori ve Louis Seigner gibi oyuncular vardır. Film yaklaşık 170 dakika sürer ve Fransızca çekilmiştir.

Yapım Roma'daki Cinecittà Stüdyoları'nda hazırlandı; dış çekimler İtalya'da Milano ve Como Gölü çevresinde yapıldı. Dekorları sanat yönetmenleri Jean d'Eaubonne ile Ottavio Scotti, kostümleri Georges Annenkov tasarladı; müziği Renzo Rossellini besterledi. Film 1948 Locarno Uluslararası Film Festivali'nin yarışma bölümünde gösterildi ve en iyi görüntü yönetimi ödülünü aldı. Aynı yıl Fransa'da en çok izlenen Fransız filmi oldu; İtalya'da gösterime girdiğinde yaklaşık 166 milyon lira hasılat yaptı.

YönetmenChristian-Jaque
Yapım ŞirketiScalera Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Maria Casarès Maria Casarès Oyuncu · 74 yaşında vefat etti Albert Rémy Oyuncu · 55 yaşında vefat etti Gérard Philipe Tina Lattanzi Attilio Dottesio Aldo Silvani Tullio Carminati Enrico Glori Nerio Bernardi Evelina Paoli Emilio Cigoli Claudio Ermelli Claudio Gora Jone Salinas Renato Chiantoni

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Christian-Jaque'ın uyarlaması, karakterlerin iç dünyasına yaslanan Stendhal gibi bir romancıyı sinemaya aktarmanın zorluğunu açıkça gösteriyor. Yönetmenin senaryoyu da kendisi yazması filme tutarlı bir bakış kazandırıyor, ama bence romanın psikolojik katmanlarını görsel bir dile çevirmekten çok olayları sıralamaya yöneliyor. Asıl güç görsellikte: Cinecittà'daki stüdyo çalışması ile Milano ve Como Gölü çevresindeki dış çekimler dengeli biçimde harmanlanmış, Locarno'daki görüntü yönetimi ödülü de bunun karşılığı. Jean d'Eaubonne ile Ottavio Scotti'nin dekorları ve Georges Annenkov'un kostümleri dönem atmosferini sağlam kuruyor. Görsel açıdan zengin, dramatik açıdan ise romanın gölgesinde kalan bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

1948'de, savaşın hemen ardından, Fransa ile İtalya'nın ortak bir kostümlü dramda buluşması kendi başına dikkat çekici: birkaç yıl önce karşı cephelerde duran iki ülkenin sinema endüstrileri, ortak bir Avrupa edebiyat mirası üzerinden yan yana geliyor. Filmin aynı yıl Fransa'da en çok izlenen Fransız yapımı olması da savaş sonrası seyircinin neye ihtiyaç duyduğunu düşündürüyor: yakın geçmişin acılarından uzak, ihtişamlı bir tarihî dünyaya kaçış. İtalya'daki yaklaşık 166 milyon liralık hasılat da benzer bir ilgiye işaret ediyor. Dönemin seyircisini anlamak için ilginç bir pencere; ama tarihsel arka planı derinlemesine işlemekten çok romantik bir panorama sunuyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar