Les Enfants du Paradis

Les Enfants du Paradis

Film · 1945 · 3 kişi

Şair Jacques Prévert'in senaryosunu yazdığı Fransız romantik dramı Les Enfants du Paradis (Türkçede Paradideki Çocuklar, İngilizcede Children of Paradise) 1945'te Marcel Carné'nin yönetmenliğinde çekildi. Siyah beyaz, iki bölümlü, yaklaşık üç saatlik film, şiirsel gerçekçiliğin başyapıtı sayılır; Almanya işgali altındaki Fransa'da çekilen az sayıdaki büyük prodüksiyondan biridir. Adı, tiyatroların en yüksek ve en ucuz galerisi olan "paradis" bölümüne gönderme yapar.

Hikâye, 1830'ların Paris'inde, kanlı melodramlarıyla "Suç Bulvarı" (Boulevard du Crime) diye anılan tiyatro caddesinde geçer. Güzel ve özgür ruhlu Garance'ı (Arletty) dört erkek, hepsi başka türlü sever: pandomim sanatçısı Baptiste Debureau (Jean-Louis Barrault), kendine güvenli oyuncu Frédérick Lemaître (Pierre Brasseur), suçlu Lacenaire (Marcel Herrand) ve soylu Kont de Montray. Debureau duygularını bir türlü açamaz; ona âşık oyuncu Nathalie ise Garance'ı gözden düşürmeye çalışır; Lacenaire ise bir suç işleyerek işleri iyice karıştırır. Bu dört erkek, dönemin gerçek Fransız kişiliklerinden esinlenmiştir.

Çekimler Ağustos 1943'te Nice'te başlamış, 1944'te Paris'te Pathé stüdyolarında bitmiştir; film Mart 1945'te vizyona girdi. Senaryo, 19. Akademi Ödülleri'nde En İyi Özgün Senaryo dalında aday gösterildi. François Truffaut bu filmi yönetmiş olmak için kendi filmlerinden vazgeçebileceğini söylemiş, 1995'te 600 Fransız eleştirmen ve sinema profesyoneli de onu gelmiş geçmiş en iyi Fransız filmi seçmiştir.

YönetmenMarcel Carné
Yapım ŞirketiPathé

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Carné ile Prévert'in işbirliği, şiirsel gerçekçiliğin belki de en olgun hâli. İki bölümlük yapı, 1830'ların Suç Bulvarı'nı büyük bir sahne gibi kuruyor; tiyatro ile hayat, pandomim ile söz arasındaki gerilim filmin biçimsel ana fikrine dönüşüyor. Jean-Louis Barrault'nun içine kapanık Baptiste'i ile Pierre Brasseur'ün kendinden emin Frédérick Lemaître'i bilinçli bir karşıtlık kuruyor. İşgal altındaki Fransa'da, Nice'te başlayıp Paris'te Pathé stüdyolarında biten çekimlerle böyle büyük bir prodüksiyonun tamamlanması başlı başına bir başarı. Yaklaşık üç saatlik süre bazı geçişlerde ağırlaşıyor, diyaloglar da zaman zaman fazla edebî. Yine de Truffaut'nun hayranlığını ve 1995 anketindeki birinciliği anlamak zor değil.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Dürüst olayım: yaklaşık üç saat, iki bölüm ve bolca diyalog, tempo arayan biri için ciddi bir sınav. Bu bir aksiyon filmi değil; gerilim silahlardan değil, aşktan ve kıskançlıktan geliyor. Yine de suçlu Lacenaire'in işlediği suç işleri karıştırdığında hikâye bir anda canlanıyor. Klasik meraklısı değilseniz filmi iki ayrı akşama bölmek en akıllıcası.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar