La Femme et le Pantin

La Femme et le Pantin

Film · 1959 · 3 kişi

Julien Duvivier, 1959'da Fransız-İtalyan ortak yapımı dram La Femme et le Pantin'i yönetti. Pierre Louÿs'nün 1898'de yayımlanan La Femme et le Pantin romanının dördüncü sinema uyarlamasıdır. Roman, 1935'te Marlene Dietrich'in başrolünde Der Teufel ist eine Frau adıyla da filme alınmıştı. Duvivier'nin filmi İtalya'da Femmina, Birleşik Krallık ve Filipinler'de A Woman Like Satan adıyla gösterilmiş; Almanya'da Ein Weib wie der Satan adını taşımıştır. Senaryoyu Marcel Achard, Duvivier ve Albert Valentin yazmıştır.

Öykü İspanya'da geçer. Nüfuzlu ve yaşı ilerlemiş Matteo Diaz, eski bir yazar olan Stanislas Marchand'ın kızı, genç dansçı Eva'ya gönlünü kaptırır. Eva önce bu aşka karşılık vermez. Matteo, onurunu bile unutana dek onun için her şeyi yapar ve sonunda Eva onun aşkına teslim olur. Eva'yı Brigitte Bardot, Matteo'yu António Vilar, Manuela'yı Lila Kedrova, Stanislas'ı Jacques Mauclair oynar; Dario Moreno, Jess Hahn ve Dominique Zardi de kadroda yer alır.

Rol, Bardot'ya dönemin geniş kitlesinin onunla ilişkilendirdiği imajın beklentilerini karşılama fırsatı vermiştir. O yıllarda pek çok kişi onu "ölümcül kadın"ın cisimleşmiş hâli sayıyordu; bu yüzden hikâyenin nasıl biteceğini baştan herkes sezer. Eva sokaklarda çekiciliğini herkesin fark edeceği şekilde gururla yürür ve bunun farkında olduğundan şüphe yoktur. Zavallı Matteo ise tutkusunu saklamaya bile çalışmaz.

YönetmenJulien Duvivier

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Julien Duvivier imzalı bu film, Pierre Louÿs romanının dördüncü sinema uyarlaması ve kaçınılmaz olarak Marlene Dietrich'li 1935 versiyonunun gölgesiyle yarışıyor. Marcel Achard, Duvivier ve Albert Valentin'in senaryosu hikâyeyi İspanya'ya yerleştiriyor ve tutku ile onur kaybı arasındaki çizgiyi izliyor. Film büyük ölçüde Brigitte Bardot'nun imajı üzerine kurulu; Bardot da bu imajın beklentisini karşılıyor. Sorun da tam burada başlıyor: femme fatale kalıbı o kadar baştan belirlenmiş ki dramatik merak zayıflıyor, hikâyenin nereye gideceği erkenden seziliyor. António Vilar'ın Matteo'su, takıntısını saklamayan bir adamın acıklı yanını taşımaya çalışıyor. Usta bir yönetmenin işi, ama türün klişelerini aşmaktan çok onları cilalıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

1959 yapımı film, dönemin kadın imgesine dair ilginç bir belge. Bardot o yıllarda geniş kitleler için femme fatale'in vücut bulmuş hâliydi ve film bu imajın üzerine kurulu. İspanya'da geçen hikâyede, yaşı ilerlemiş nüfuzlu bir adam ile eski bir yazarın genç dansçı kızı arasındaki ilişki; güç, yaş ve cinsiyet dengeleri üzerinden okunabilir. Eva'nın çekiciliğinin farkında olarak sokakta gururla yürümesi, kadının bakışın nesnesi olmaktan çok onu yöneten taraf olabileceğini düşündürüyor. Yine de film, kadını büyük ölçüde baştan çıkarıcı bir kalıba hapsetmekten kurtulamıyor; bugünün gözüyle bu bakış epey eskimiş duruyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar