Don't Touch the White Woman!

Touche pas à la femme blanche !

Film · 1974 · 3 kişi

Marco Ferreri, Rafael Azcona ile birlikte yazdığı Touche pas à la femme blanche ! (Don't Touch the White Woman!) filmini 1974'te Fransız-İtalyan ortak yapımı olarak yönetti. Western türünün parodisi olan film, aynı zamanda hem sinema hem de siyaset hicvidir; Fransa'da çekilmiş çok az western arasında sayılır. Fransızca konuşulan yapım yaklaşık 108 dakika sürer. Seyirci ilgisi ölçülü kalmıştır.

Film, Little Bighorn Savaşı'nı Paris'in ortasına taşır. General Custer, Buffalo Bill ve Sitting Bull gibi gerçek kişiler perdeye gelir; ABD Başkanı'nın Richard Nixon olduğu bu dünyada danışmanlar savaşın medyada nasıl anlatılacağına karışır. Kahramanlar Vahşi Batı kıyafetleriyle dolaşır, ama hikâye 1973 Paris'inde geçer; eski Les Halles pavyonlarının yıkımıyla açılan dev çukur ise çayırlık görevi görür. Marcello Mastroianni Custer'ı, Michel Piccoli Buffalo Bill'i, Philippe Noiret Terry'yi, Catherine Deneuve Marie-Hélène'i oynar; kadroda Ugo Tognazzi ve Darry Cowl da vardır.

Ferreri, hafif ekipman ve küçük bir ekiple, La Grande Bouffe'un çekimlerinden birkaç hafta sonra yola çıktı ve o filmin erkek oyuncularını yeniden topladı. Kızılderililerin soykırımını ve halk sınıflarının kent merkezlerinden sürülmesini birlikte gösteren film, Vietnam Savaşı'na ve Amerikan militarizmine de dokunur; ünlü oyuncuları alışılmadık rollerde kullanır.

YönetmenMarco Ferreri

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Marco Ferreri'nin bu filmi, western türünü Paris'in ortasına taşıyan ve hem sinemayla hem siyasetle dalga geçen cüretkâr bir parodi. Little Bighorn Savaşı'nı 1973 Paris'ine, eski Les Halles pavyonlarının yıkımından kalan dev çukura yerleştirme fikri başlı başına bir sinema bildirisi gibi: çayırın yerinde bir şantiye, Vahşi Batı kostümleri içinde modern bir kent. Mastroianni'nin Custer'ı, Piccoli'nin Buffalo Bill'i ve Deneuve'ün varlığı, La Grande Bouffe'tan gelen erkek oyuncu topluluğuyla birlikte filme oyunbaz bir enerji veriyor. Hafif ekipman ve küçük bir ekiple çekilmesi de bu doğaçlamaya yakın havayı açıklıyor. Ancak hiciv çoğu zaman aynı fikri tekrar ediyor; yaklaşık 108 dakika boyunca alegori dramatik bir gerilim kurmakta zorlanıyor. Seyirci ilgisinin ölçülü kalması şaşırtıcı değil.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Ferreri, Kızılderililerin uğradığı soykırımı, halk sınıflarının kent merkezlerinden sürülmesiyle yan yana koyarak dikkat çekici bir paralellik kuruyor. Les Halles pavyonlarının yıkılmasıyla açılan çukur yalnızca bir dekor değil; dönüşen Paris'in ve yerinden edilen insanların simgesi. Richard Nixon'ın başkan olduğu bir dünyada danışmanların savaşın medyada nasıl anlatılacağına karışması ise Vietnam Savaşı'na ve Amerikan militarizmine yöneltilmiş açık bir eleştiri. Custer, Buffalo Bill ve Sitting Bull gibi gerçek tarihî kişilerin parodiye taşınması, tarihin kim tarafından ve nasıl anlatıldığı sorusunu öne çıkarıyor. 1970'lerin politik atmosferini anlamak isteyenler için ilginç bir belge; yine de alegori kimi zaman fazla dolaysız ve slogana yakın.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Kâğıt üstünde bir western: kovboy kostümleri, General Custer, Little Bighorn Savaşı. Ama aksiyon bekleyen hayal kırıklığına uğrar. Bu bir parodi ve hiciv; türün heyecanından çok siyasi taşlama ön planda. Savaşın Paris'te bir şantiye çukurunda canlanması fikri eğlenceli, ama tempo düşük. Gerilim peşindeyseniz size göre değil; tuhaf deneylere açıksanız bir şans verin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar