Biyografi Dünyası
Uzun İnce Bir Yol

Uzun İnce Bir Yol

Film · 1991 · 9 kişi

Tunç Başaran, hem yönettiği hem senaryosunu yazdığı Türk filmi Uzun İnce Bir Yol'u 1991'de yaptı. Yapım, bir adamın Azrail ile verdiği mücadeleyi konu edinir. 73 dakikalık film renkli olarak 35 mm'ye çekilmiş, yapımını Magnum Film üstlenmiş, yapımcılığını Jale Başaran yapmıştır.

Hikâye, karısı ve çocuğuyla yurtdışından Türkiye'ye gelen Müşfik'le başlar. Müşfik farkında olmadan bir kaza yapar. Bu duruma öfkelenen Azrail, onun peşine düşer. Böylece sıradan bir aile dönüşü, ölümle girişilen bir kovalamacaya ve yaşamla ölüm arasındaki sınırın sorgulandığı alegorik bir anlatıya dönüşür. Başlık ise ömrü uzun, ince bir yola benzeten bilinen bir dizeyi çağrıştırır.

Müşfik'i Tarık Akan canlandırır; Azrail'e ise Taner Barlas can verir. Kadroda ayrıca Mary rolüyle Caren Liby, Müşfik'in annesi olarak Nevin Aypar, babası olarak Orhan Çağman ile Selma Kutluğ ve Ali Rıza Özbilgiç yer alır. Tarık Akan'ı bu filmde Mustafa Alabora ile Esen Günay seslendirmiştir. Filmin müziğini Hasan Yükselir, görüntü yönetimini Ümit Gülsoy, kurgusunu Bircan Uysal üstlenmiş, sanat yönetmenliğini Jale Başaran yapmıştır; laboratuvar işleri Sinefekt'te yürütülmüştür.

YönetmenTunç Başaran
Yapım ŞirketiMagnum Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Taner Barlas Taner Barlas Oyuncu · 79 yaşında Azrail Tarık Akan Tarık Akan Oyuncu · 66 yaşında vefat etti Müşfik Nevin Aypar Müşfik'in Annesi Selma Kutluğ Ali Rıza Özbilgiç Caren Liby Mary Orhun Seydik Orhan Çağman Oyuncu · 1925 – 1997 Müşfik'in Babası Özcan Özgür Konuk Oyuncu

Ortak oyunculu yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Başlık, ömrü uzun ince bir yola benzeten o tanıdık dizeyi çağırıyor ve film de bu dizenin hüznünü taşımaya çalışıyor. Azrail'in bir karakter olarak karşımıza çıktığı bu alegori, ölümle hesaplaşan insanı anlatan eski halk hikâyelerinin havasını hatırlatıyor; gönlü olan, derdini sahici bir yerden anlatmaya çalışan bir film. Bu filmde sesinin Mustafa Alabora ile Esen Günay tarafından seslendirilmiş olması, oyuncunun kendi sesiyle kurduğumuz o sıcak bağı biraz zayıflatıyor. Tarık Akan'ı klasik dönemden tanıyan bir göz için onu ölümle yarışan bir adam olarak görmek ilgi çekici.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tunç Başaran'ın yazıp yönettiği film, dram ile fantastiği birleştiren iddialı bir öncül kuruyor: sıradan bir eve dönüşün, öfkeli bir Azrail'le kovalamacaya dönüşmesi. Ölümü kişileştirmek sinemada köklü bir gelenek ve bu alegoriyi yerli bir hikâyeye uygulamak ilgi çekici bir tercih. Ancak fikrin büyüklüğü ile anlatının kısalığı arasında belirgin bir dengesizlik var; yaşamla ölüm arasındaki sınırı sorgulayan bir alegori kurmak, bu kadar kısa bir sürede karakterlere ve gerilime yeterince alan tanımıyor. Kazanın ve takibin dramatik mantığı da alegorik katmanın gerisinde kalıyor; film çoğu zaman düşündürmekten çok bir fikri işaret etmekle yetiniyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin çıkış noktası, eşi ve çocuğuyla yurt dışından Türkiye'ye gelen bir adam. Yurt dışından dönüş, Türk toplumunda hem sevinç hem tedirginlik taşıyan bir deneyim olarak bilinir; film bu sıradan aile dönüşünü ölümle bir hesaplaşmaya çevirerek, iki yer arasında yaşamanın yükünü alegorik bir dille okumaya imkân veriyor. Film bu toplumsal katmanı derinleştirmek yerine fantastik takibe ağırlık veriyor; dönemin göç deneyimine dair söyleyebileceklerinin önemli bir kısmı ima düzeyinde kalıyor. Azrail figürü geleneksel inançla modern hayat arasındaki gerilimi dolaylı biçimde gündeme getiriyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar