The Family

La famiglia

Film · 1987 · 3 kişi

Ettore Scola, özgün adı La famiglia olan İtalyan-Fransız dramı The Family'yi 1987'de yönetti. Yaklaşık iki saatlik (127 dakika) film, tek bir mekâna bağlı kalarak onlarca yılı anlatma cesaretiyle öne çıkar: bütün hikâye Roma'daki geniş bir apartman dairesinin içinde geçer. Yapım, Cinecittà çatısı altında hazırlandı ve çıktığı yıl hem Cannes'da hem de Oscar yarışında adını duyurdu; David di Donatello'da En İyi Film seçildi.

Anlatı dokuz bölüme ayrılır ve bölümler arasında tam on yıllık atlamalar vardır. Seyirci, orta sınıftan bir adam olan Carlo'yu ve onun kalabalık ailesini bu aralıklarla izler; sevgiler, kıskançlıklar, siyasi çalkantılar ve yirminci yüzyılın büyük olayları, özellikle de iki dünya savaşı, bu dairenin duvarları arasında yankılanır. Kadroda Vittorio Gassman, Andrea Occhipinti, Stefania Sandrelli, Fanny Ardant ve Philippe Noiret başı çeker; Sergio Castellitto, Cecilia Dazzi, Jo Champa, Massimo Dapporto, Carlo Dapporto ve Ottavia Piccolo da topluluk oyunculuğunun parçasıdır.

Senaryoyu Scola; Ruggero Maccari, Furio Scarpelli ve Graziano Diana ile birlikte kaleme aldı. Film, 1987 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye için yarıştı ve 60. Akademi Ödülleri'nde İtalya adına En İyi Yabancı Dilde Film dalında aday gösterildi.

YönetmenEttore Scola
Yapım ŞirketiCinecittà

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Ettore Scola'nın kendine koyduğu biçimsel kısıt, filmin kendisi kadar ilginç: onlarca yıllık bir aile tarihini tek bir Roma dairesinden çıkmadan, on yıllık atlamalarla dokuz bölümde anlatmak. Bu yaklaşım mekânı bir tür zaman makinesine çeviriyor; koridorlar, odalar ve kapı eşikleri kuşakların gelip geçtiği bir sahneye dönüşüyor. Vittorio Gassman, Fanny Ardant, Stefania Sandrelli ve Philippe Noiret'nin topluluk oyunculuğu, bölümler arasındaki boşlukları doldurmayı büyük ölçüde başarıyor. Yine de dokuz parçalı yapı ritmi zaman zaman kesiyor; bazı bölümler yalnızca bir sonrakine geçiş için oradaymış hissi veriyor. Cannes yarışması, Oscar adaylığı ve David di Donatello ödülü, iddianın karşılık bulduğunu gösteriyor. Sabırlı izleyiciye cömert bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

The Family, yirminci yüzyıl İtalya'sını büyük meydanlardan değil, orta sınıftan bir ailenin evinden izliyor. İki dünya savaşı ve siyasi çalkantılar kapının dışında kalıyor, ama yankıları sofraya, evliliklere ve kıskançlıklara sızıyor. Bu tercih, tarihin sıradan insanların gündelik hayatında nasıl hissedildiğini göstermesi açısından değerli. Carlo'nun kalabalık hanesi, kuşaklar arası ilişkilerin ve aile içindeki rollerin on yıllar boyunca nasıl değiştiğini gözlemlemek için iyi bir zemin sunuyor. Dönemin büyük olaylarını ayrıntılı biçimde açıklamasını bekleyen izleyici hayal kırıklığına uğrayabilir; film tarihi anlatmak yerine hissettirmeyi seçiyor.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Dürüst olayım: 127 dakika boyunca tek bir apartman dairesi, bolca sohbet ve aile meselesi benim temposuma göre değil. Kovalamaca, çatışma ya da gerilim sahnesi beklemeyin; film bunu zaten vaat etmiyor. On yıllık atlamalar yine de merak yaratıyor, kimin nereye vardığını görmek istiyorsunuz. Yavaş, oyuncu odaklı dramları sevenler için ideal; adrenalin arayanlar başka bir akşama saklasın.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar