Gente di Roma

Gente di Roma

Film · 2003 · 15 kişi

Gente di Roma, İtalyan sinemasının usta ismi Ettore Scola'nın 2003'te çektiği, komediyle sahte belgesel (mockumentary) biçimini birleştiren bir film. Başkent Roma'nın kendisini başrol yapıyor: Birbirinden bağımsız bölümler, sabahın erken saatlerinden gecenin geç vakitlerine uzanan tek bir günün akışını izliyor. Bu bölümlü yapı, izleyiciye Federico Fellini'nin Roma filmini hatırlatıyor. Türkçede Roma İnsanları adıyla da anılıyor.

Film, kurmaca ile belgesel öğeleri iç içe geçiriyor. Önce amatörlerin canlandırdığı kilit karakterlerin öyküleri anlatılıyor, ardından profesyonel oyuncuların yer aldığı sahneler dramatik etkiyi güçlendiriyor. Kadroda Giorgio Colangeli, Antonello Fassari, Fabio Ferrari, Fiorenzo Fiorentini, Arnoldo Foà, Sabrina Impacciatore, Rolando Ravello ve Edoardo Leo'nun yanı sıra Valerio Mastandrea ile Stefania Sandrelli de bulunuyor. Nanni Moretti ve Ivano De Matteo da oyuncu listesinde anılıyor.

Scola, yalnızca gerçekçi bakışıyla değil, siyasi görüşüyle de ayrışan bir yönetmen olarak biliniyor. Senaryoyu kızlarından Silvia Scola ile birlikte yazdı. Film, Alberto Sordi'ye adandı: Scola, Sordi'yi son sahnede soylu bir adam olarak oynatmak istiyordu, ancak oyuncu çekimlerden önce hayatını kaybetti. Film İtalyanca ve renkli, 35 mm olarak çekildi.

YönetmenEttore Scola

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Valerio Mastandrea Valerio Mastandrea Oyuncu · 54 yaşında Stefania Sandrelli Stefania Sandrelli Oyuncu · 80 yaşında Giorgio Colangeli Antonello Fassari Fabio Ferrani Fiorenzo Fiorentini Arnoldo Foà Sabrina Impacciatore Salvatore Marino Rolando Ravello Augusto Fornari Nanni Moretti Alessandra Costanzo Ivano De Matteo Edoardo Leo

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Ettore Scola'nın amatör oyuncularla profesyonelleri, kurmacayla belgesel öğelerini karıştırması cesur bir biçim tercihi. Önce amatörlerin hikâyelerini verip dramı profesyonel oyuncularla yükseltmesi, sahicilikle yapıntı arasında bilinçli bir geçiş kuruyor. Ne var ki sahte belgesel ve epizodik yapı, doğası gereği dengesiz bir ritim üretir; bazı bölümler güçlüyken bazıları yalnızca birer gözlem olarak kalabilir. Fellini'nin Roma'sıyla kaçınılmaz karşılaştırma da çıtayı çok yükseğe koyuyor. Bence bu, büyük bir ustanın geç dönem defteri gibi okunmalı: tutarlı bir başyapıt değil, şehre dair özenli bir eskiz.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin başrolünde bir kişi değil, şehrin kendisi var; sabahın erken saatlerinden gece yarısına uzanan tek bir gün, Roma'yı sıradan insanlarının gözünden gösteriyor. Siyasi bakışıyla bilinen Scola'nın bunu kızı Silvia Scola ile birlikte yazması, kuşaklar arası bir bakışı da akla getiriyor. Filmin Alberto Sordi'ye ithaf edilmesi ve Sordi'nin son sahne için düşünülmüş olması ise ayrı bir anlam taşıyor: Roma'yı perdeye taşımış bir kuşağa veda gibi okunabilir. Başkentin gündelik hayatına, sınıflarına ve tiplerine meraklı olanlar için değerli bir kesit.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu filmde takip edilecek tek bir hikâye yok, kısa bölümler birbirini izliyor. Çocuklar için bu yapı sıkıcı olabilir, bir de alt yazı gerekiyor. Şehir hayatını, insanları gözlemeyi seven yetişkinlere daha uygun. Aile akşamı için değil, sakin bir akşam büyükler için. Gençler ancak şehir hikâyelerine meraklıysa keyif alır.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar