Biyografi Dünyası
Sign of the Lion

Le Signe du Lion

Film · 1959 · 3 kişi

Éric Rohmer'in uzun metrajda ilk adımı Le Signe du Lion (Sign of the Lion) oldu. 1959 yazında Paris'te gerçek mekânlarda çekilmiş, ancak Mayıs 1962'de gösterime girebilmiştir. Siyah beyaz, yaklaşık 103 dakikalık bu drama, Claude Chabrol'un yapımcılığını üstlendiği À double tour ve Les Quatre Cents Coups ile birlikte Fransız Yeni Dalgası'nın ilk filmleri arasında sayılır. Rohmer'in sonraki "Altı Ahlaki Öykü" dizisine dahil değildir. Senaryo Rohmer'e aittir, diyalogları Paul Gégauff yazmıştır, müziği Louis Saguer bestelemiştir.

Hikâye, Paris'te neşeli bir bohem hayat süren Amerikalı müzisyen Pierre Wesserlin'i izler. Pierre bir miras beklediğini sanır ve hesapsızca harcayarak borçlanır. Mirasın bir kuzenine kaldığını öğrenince alacaklıları ona yardımı keser, sözde dostları da yanından ayrılır. Ağustos sıcağında boşalmış şehirde yalnız ve parasız kalan Pierre çalışmayı reddeder ve giderek bir serseriye dönüşür. Filmin ana ekseni şans ve kaderdir; başlık, kahramanın doğduğunu söylediği Aslan burcuna gönderme yapar ve Pierre burcunun kendisini koruduğuna inanır. Jess Hahn, Paul Crauchet, Stéphane Audran ve Michèle Girardon kadroda yer alır.

Film ticari başarı sağlayamamış, ancak eleştirmenlerden iyi not almıştır. Rohmer sonraki sekiz yıl boyunca kısa filmlere ve etkili sinema dergisi Cahiers du cinéma'daki çalışmalarına ağırlık vermiştir.

YönetmenÉric Rohmer

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Jess Hahn Jess Hahn Oyuncu · 76 yaşında vefat etti Jean-Pierre Melville Jean-Pierre Melville Oyuncu · 55 yaşında vefat etti Paul Bisciglia Oyuncu · 81 yaşında vefat etti

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Rohmer'in ilk uzun metrajı, Yeni Dalga'nın erken döneminin izlerini açıkça taşıyor: gerçek Paris mekânları, siyah-beyaz görüntü ve klasik dramatik kurgudan uzak duran bir anlatı. Asıl ilginç olan, filmin bir düşüşü neredeyse belgesel bir sabırla izlemesi; Ağustos'ta boşalmış şehir, Pierre'in yalnızlığının dış dünyadaki karşılığı gibi işliyor. Şans ve kader temasını, kahramanın Aslan burcuna duyduğu inanç üzerinden ironik bir mesafeyle ele alıyor. Öte yandan bu sabır her izleyiciyi ödüllendirmiyor; olay örgüsünün inceliği, orta bölümü tekdüze kılabiliyor. Ticari başarısızlığına karşın iyi eleştiriler almasını anlamak zor değil: kusurlarıyla birlikte, bir yönetmenin kendi sesini aradığı dikkate değer bir ilk adım.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Dürüst olayım: bu film benim için fazla yavaş. Parası biten bir adamın Paris sokaklarında yalnız kalıp savrulmasını izliyorsunuz; kovalamaca yok, büyük bir çatışma yok. Gerilim, Pierre'in ne kadar dibe düşeceği sorusundan geliyor. Sakin karakter dramalarını seven biri ilgiyle izleyebilir, ama hızlı tempo arayan için 103 dakika uzun gelir.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Le Signe du Lion, para ile dostluk arasındaki ilişkiye soğukkanlı bir gözle bakıyor. Pierre'in çevresi, miras beklentisi sürdükçe yanında; para gelmeyince alacaklılar da sözde dostlar da çekiliyor. Bu tablo, bohem hayatın özgürlük görüntüsünün altında ne kadar kırılgan bir güvenceye dayandığını gösteriyor. Yabancı bir müzisyenin şehirde tutunamayışı da hikâyeye ayrı bir yalnızlık katmanı ekliyor. Pierre'in çalışmayı reddetmesi ise izleyiciye emek ve sınıf üzerine bir soru bırakıyor. 1959 Paris'inin Ağustos ıssızlığı, dönemin kent hayatına dair ilginç bir fotoğraf olarak da okunabilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar