Sefiller

Sefiller

Film · 1995 · 7 kişi

Claude Lelouch, yaklaşık üç saatlik Fransız dram ve savaş filmi Sefiller'i (özgün adıyla Les Misérables) 1995'te çekti. Victor Hugo'nun 1862 tarihli romanının sinemaya yapılmış en serbest uyarlamalarından biri sayılır: Lelouch hikâyeyi 19. yüzyıldan alıp İkinci Dünya Savaşı sırasındaki Fransa'ya yerleştirir. Roman 1909'dan beri onlarca kez beyazperdeye taşınmıştı. Film Türkiye'de 2 Şubat 1996'da gösterime girdi.

Merkezde, okuma yazması olmayan eski bir boksör ve nakliye kamyonu sahibi Henri Fortin vardır; onu Jean-Paul Belmondo canlandırır. Fortin, Ziman adında varlıklı bir Yahudi avukatı ve ailesini İsviçre'ye kaçırmayı kabul eder; Ziman rolünde Michel Boujenah görülür. Yolculukta avukat ona Hugo'nun romanını okur ve Fortin, Jean Valjean'ın serüveniyle kendi hayatı, karşılaştığı kişilerle de romanın karakterleri arasında benzerlikler görmeye başlar. Kadroda ayrıca Annie Girardot, Alessandra Martines, Philippe Léotard ve Clémentine Célarié yer alır.

Lelouch senaryoyu yazdı, filmi yönetti, yapımını üstlendi ve görüntü yönetmenliğini de kendisi yaptı; yapımcı şirket Canal+'tır. Müzikleri Francis Lai ve Michel Legrand'ın da aralarında olduğu beş besteci birlikte hazırladı. Sefiller En İyi Yabancı Film dalında Altın Küre'yi kazandı, aynı dalda BAFTA'ya aday gösterildi; Annie Girardot da En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu César Ödülü'nü aldı.

YönetmenClaude Lelouch
Yapım ŞirketiCanal+

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Lelouch'un Sefiller'i, romanın onlarca uyarlamasından biri olmakla yetinmiyor; Hugo'yu bir kaynak değil, bir ayna olarak kullanıyor. Hikâyenin içinde okunan kitabın karakterleri kendi hayatlarıyla kıyaslamaya itmesi, sinemada az görülen cesur bir yapı. Lelouch'un filmi yazıp yönetmesi, yapımcılığını üstlenmesi ve görüntüsünü bizzat çekmesi de son derece kişisel bir bakışı beraberinde getiriyor. Ancak bu kişisellik bir bedel istiyor: yaklaşık üç saatlik süre, paralellikler bir kez kurulduktan sonra yer yer kendini tekrar eden bir ağırlığa dönüşüyor ve kurgu daha cesur kısaltmalar kaldırabilirdi. Yine de Yabancı Dilde En İyi Film dalındaki Altın Küre ve Annie Girardot'nun César'ı, bu iddialı denemenin karşılıksız kalmadığını gösteriyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Lelouch'un en ilgi çekici kararı, Hugo'nun 19. yüzyıl sefaletini İkinci Dünya Savaşı Fransa'sına taşımak. Okuma yazma bilmeyen bir kamyoncunun, varlıklı bir Yahudi avukatı ailesiyle birlikte gizlice İsviçre'ye geçirmeyi kabul etmesi, sınıf farkını ve zulüm karşısında sıradan insanın vicdanını aynı çerçeveye koyuyor. Film, adaletsizliğin tek bir döneme ait olmadığını, kılık değiştirerek yeniden ortaya çıktığını hissettiriyor. Edebiyatın, okuma yazma bilmeyen bir adamın kendi hayatını anlamlandırmasına aracılık etmesi de eğitime ve kültüre erişim üzerine sessiz bir yorum. Yine de film bir tarih panoraması değil; savaş yılları daha çok karakterlerin ahlaki sınavı için bir zemin işlevi görüyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar