Press

Press

Film · 2010 · 13 kişi

Press, 1992'de Özgür Gündem gazetesinin Diyarbakır bürosunda bölgedeki insan hakları ihlallerini haberleştirmeye çalışan küçük bir gazeteci ekibini anlatan bir Türk dramıdır. Filmi Sedat Yılmaz yazıp yönetti, kurgusunu da kendisi yaptı. Yönetmenin ilk uzun metrajlı filmi olan yapım hem dram hem politik film olarak anılır. Filmin adı için İngilizce bir sözcük seçilmiştir, çünkü "press" hem gazetecilik işini hem de gazetecilerin üzerindeki baskıyı anlatır. 47. Antalya Altın Portakal Uluslararası Film Festivali'ne seçilmiştir. 2010 yapımı olan film Türkiye'de 18 Mart 2011'de vizyona girmiştir.

Hikâye, 1990'ların çatışmalarla ve karışıklıkla geçen karanlık yıllarında geçer; ekip olup biteni duyurmaya çalışır. Faysal adlı gazeteci, orduyla bağlantısı olan, çok sayıda faili meçhul cinayetle anılan bir çetenin izine rastlar. Haberin ardından ölüm tehditleri almaya başlasa da vazgeçmez. Ancak önlerinde pek çok engel vardır: teknik olanaksızlıklar, bürokratik işler, çekilen fotoğrafları basabilecek bir yer bulmak ve bunları İstanbul'a ulaştırmak. Başrolde Hakan Karsak yer alır.

Film, yüksek sesli bir ajitasyon diline başvurmaz. Yönetmen, olayların tarafını açıkça hissettirir; ancak asıl durduğu yer, insanların haber alma ve haber verme özgürlüğüdür.

YönetmenSedat Yılmaz

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Press, 1990'ların karanlık yıllarını faili meçhul cinayetler ve basın üzerindeki baskı üzerinden ele alıyor. 1992'de Özgür Gündem'in Diyarbakır bürosunda geçen hikâye, gazeteciliğin yalnızca haber yazmak olmadığını; fotoğrafı basacak bir yer bulmak ve onu İstanbul'a ulaştırmak gibi gündelik bir mücadele olduğunu gösteriyor. Bu ayrıntılar dönemi büyük söylevlerden daha iyi anlatıyor. Filmin tarafı belli, ama asıl savunduğu şey haber alma ve haber verme özgürlüğü; bu da hangi görüşten olursa olsun izleyicinin üzerinde düşünmesi gereken bir mesele. Dönemi yaşamamış kuşaklar için değerli bir hafıza çalışması.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Sedat Yılmaz'ın ilk uzun metrajı için cesur bir çıkış. Yazan, yöneten ve kurgulayan aynı kişi olunca film tutarlı bir dile kavuşuyor: yüksek sesli bir ajitasyon yerine soğukkanlı bir anlatımı seçmesi, konunun ağırlığını sloganlara teslim etmemesi önemli bir olgunluk göstergesi. Adındaki çift anlamı, yani hem gazetecilik işini hem de gazeteciler üzerindeki baskıyı tek bir kelimede toplaması da akıllıca. Zayıf yanı ise bu ölçülülüğün zaman zaman dramatik gerilimi bastırması; teknik olanaksızlıklar, bürokrasi ve tehditler sıralanırken karakterler yeterince derinleşemeyebiliyor. Altın Portakal seçkisine girmesi şaşırtıcı değil; bu, sesini yükseltmeden etkili olmayı deneyen bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu ağır bir film: ölüm tehditleri, faili meçhul cinayetler ve insan hakları ihlalleri anlatılıyor. Küçük çocuklarla izlemek için uygun değil. Lise çağındaki gençlerle izlenebilir; ama ardından konuşmak, o yılları hatırlayan büyüklerin anlatmasına fırsat vermek iyi olur. Eğlence değil, düşündüren bir film arıyorsanız tercih edilebilir.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar