Manon 70

Manon 70

Film · 1968 · 10 kişi

Jean Aurel, Manon 70'i 1968'de yönetti. Fransa, İtalya ve Batı Almanya'nın birlikte ürettiği film, romantik dram ve romantik komedi arasında gidip gelen bir çizgide durur; Fransızca çekilmiştir ve yaklaşık 101 dakika sürer. Adındaki "70", hikâyenin çağdaş bir dünyaya taşındığını duyurur: yapım, Antoine François Prévost'nun 1731'de yayımlanan romanı Manon Lescaut'dan serbestçe esinlenir ve öyküyü 18. yüzyıldan alıp filmin çekildiği yılların günümüzüne yerleştirir.

Başrolde Catherine Deneuve yer alır; asıl rolleri Jean-Claude Brialy ve Sami Frey ile paylaşır. Kadroda ayrıca Elsa Martinelli, Robert Webber ve Paul Hubschmid gibi oyuncular perdeye çıkar. Daha geniş oyuncu listesinde Claude Génia, Jacques Paoli, Jean Martin ve Chris Avram'ın da adı geçer.

Senaryo, yönetmen Aurel ile Cécil Saint-Laurent'in ortak çalışmasıdır. Filmin özgün müziği ise Serge Gainsbourg'a aittir. Manon 70, Fransa'da ilk kez 21 Şubat 1968'de, Federal Almanya'da yaklaşık üç ay sonra, aynı yılın 17 Mayıs'ında gösterime girmiştir. Almanya'da film Hemmungslose Manon adıyla bilinir; ayrıca The French Mistress başlığıyla da anılır. Türkiye'de ise adı değişmeden Manon 70 olarak kullanılır; Fransızca özgün dilinde ise aynı başlık taşınır.

YönetmenJean Aurel

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Catherine Deneuve Catherine Deneuve Sinema oyuncusu · 83 yaşında Jean-Claude Brialy Jean-Claude Brialy Tiyatro oyuncusu · 74 yaşında vefat etti Sami Frey Elsa Martinelli Claude Génia Jacques Paoli Jean Martin Paul Hubschmid Robert Webber Chris Avram

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Prévost'nun 1731 tarihli Manon Lescaut romanını gevşek bir çıkış noktası olarak alıp hikâyeyi altmışların sonuna taşımak cesur bir fikir; başlıktaki 70 de bu güncelleme iddiasını açıkça ilan ediyor. Sorun, filmin romantik dram ile romantik komedi arasında net bir tonda karar kılmaması. Bu kararsızlık bazen hafiflik getiriyor, bazen de uyarlamanın taşıdığı ağırlığı boşa düşürüyor. Aurel'in Cécil Saint-Laurent ile yazdığı senaryo, klasik metnin dramatik çekirdeğini modern dünyaya ne ölçüde yerleştirebildiği sorusunu bence tam yanıtlamıyor. Serge Gainsbourg'un özgün müziği ise filmi dönemine en sağlam biçimde bağlayan katman.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Manon 70'in ilginç yanı, on sekizinci yüzyıldan kalma bir aşk hikâyesini 1968'in Avrupa'sına taşırken neyin değiştiğini, neyin aynı kaldığını sınaması. Fransa, İtalya ve Batı Almanya ortak yapımı olması da dönemin Avrupa sinemasının sınır ötesi üretim biçimini yansıtıyor. Klasik bir kadın karakterin günümüze taşınması, kadın arzusuna ve bağımsızlığına dair değişen bakışı tartışmaya açabilecek bir fırsat; ancak film bu soruyu derinleştirmekten çok şık bir romans çerçevesinde bırakıyor. Yine de bir edebiyat klasiğinin altmışların ruhuyla nasıl okunduğunu görmek isteyenler için ilginç bir zaman kapsülü.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Aşk ilişkileri üzerine kurulu bir yetişkin filmi; çocuklarla ya da aile büyükleriyle birlikte açılacak türden değil. Yer yer komedi tonu olsa da hitap ettiği kitle belli: yetişkinler. Eski Fransız filmlerini ve klasik romanların uyarlamalarını sevenler kendi aralarında izleyebilir. Aile akşamı için başka bir seçenek bakmak daha doğru olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar