Biyografi Dünyası
Mademoiselle Chambon

Mademoiselle Chambon

Film · 2009 · 8 kişi

Stéphane Brizé, 2009'da Fransız dramı ve aşk filmi Mademoiselle Chambon'u yönetti. Éric Holder'ın Flammarion'dan 1996'da çıkan aynı adlı romanından uyarlanmış, senaryosu Florence Vignon, Brizé ve Holder tarafından yazılmıştır. Film Fransa'da 14 Ekim 2009'da vizyona girdi ve En İyi Uyarlama dalında César Ödülü kazandı. Bütçesi yaklaşık 2,6 milyon avro olarak aktarılır.

Hikâye, bir inşaat işçisi olan Jean'ın sade ve düzenli hayatını anlatır. Jean eşinden ve oğlu Jérémy'den memnun, işinden hoşnut bir adamdır. Bir gün oğlunun sınıfına meslek tanıtmaya gittiğinde ya da çocuğu okuldan almaya geldiğinde, geçici öğretmen olan bekâr Véronique Chambon'la karşılaşır. İkisi birbirinden çok farklı toplumsal dünyalardan gelir; kadın zarif ve gizemlidir, Jean ise onun karşısında beklemediği bir etkilenme yaşar. Aralarında sözle pek dile gelmeyen, ince bir yakınlık büyür ve bu ilk görüşte aşk, Jean'ı kurduğu düzenle yeni duyguları arasında bir seçime iter. Film, bunun bir değişim fırsatı mı yoksa pişmanlık getirecek bir çılgınlık mı olduğunu sorar.

Jean'ı Vincent Lindon, Véronique Chambon'u Sandrine Kiberlain canlandırır; Aure Atika Anne-Marie rolünde, Jean-Marc Thibault ise Jean'ın babası olarak kadroda yer alır.

YönetmenStéphane Brizé

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Vincent Lindon Vincent Lindon Oyuncu · 67 yaşında Sandrine Kiberlain Sandrine Kiberlain Sinema oyuncusu · 58 yaşında Aure Atika Jean-Marc Thibault Michelle Goddet Bruno Lochet Geneviève Mnich Jean-François Malet

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Brizé'nin gücü, söylenmeyeni ölçülü bir anlatımla taşıması: duygular diyaloglardan çok bakışlarda, duraksamalarda ve sessizliklerde birikiyor. Bu tercih filme olgun bir ağırbaşlılık kazandırıyor ve melodramın kolay yollarına sapmasını engelliyor. César'lı uyarlama, ilk görüşte aşkı bir patlama olarak değil, yavaş yavaş büyüyen bir huzursuzluk olarak kuruyor; doğru bir karar. Yine de aynı ölçülülük zaman zaman kendini tekrar eden bir durağanlığa dönüşüyor; bazı sahneler anlamını kurduktan sonra bile uzamaya devam ediyor. Sabırlı bir izleyiciye çok şey veren, aceleci birini ise kolayca kaybedebilecek, incelikli ama dar bir oda filmi.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin asıl ilginç tarafı, bir aşk hikâyesini sınıf farkı üzerinden kurması. İnşaat işçisi Jean ile geçici öğretmen Véronique arasındaki mesafe yalnızca evlilikle ilgili değil; farklı toplumsal dünyaların dili, zevki ve beklentileri arasındaki uçurumu da görünür kılıyor. Okulun iki dünyanın karşılaştığı ortak alan olması anlamlı bir seçim. Film, işçi sınıfından bir adamın iç dünyasını küçümsemeden, ona derin ve karmaşık duygular yakıştırarak anlatıyor; sinemada pek sık rastlanmayan bir saygı bu. Kurulu düzen ile yeni bir hayat arasındaki seçim de bireysel bir ikilem kadar toplumsal bir soru olarak okunabilir.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, çocuklarla izlenecek bir film değil. Konu, evli bir adamın başka bir kadına duyduğu yakınlık; yani tamamen yetişkinlere göre bir dert. Tempo da çok sakin, çocuklar ve gençler büyük ihtimalle sıkılır. Yetişkinler için ise evlilik, sadakat ve seçimler üzerine konuşmak isteyenlere uygun, sessiz bir dram. Çocuklar yattıktan sonra izlenecek türden.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar