Diary of a Chambermaid

Le Journal d'une femme de chambre

Film · 1964 · 3 kişi

Le Journal d'une femme de chambre (Diary of a Chambermaid), İspanyol asıllı Luis Buñuel'in 1964'te Fransa'da çektiği, Fransa-İtalya ortak yapımı hicivli bir dramdır. Film, Octave Mirbeau'nun 1900 tarihli aynı adlı romanına dayanır. Senaryoyu Buñuel, Jean-Claude Carrière ile birlikte yazmıştır; romanı kapsamlı biçimde yeniden işleyen bu çalışma, ikilinin ilk ortak senaryosudur. İkili sonra Belle de Jour (1967) ve The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972) gibi filmlerde de birlikte çalışacaktır. Film Fransızcadır ve 97 dakika sürer.

Paris'ten, Normandiya'daki yeni işverenlerinin malikânesine gelen hizmetçi Célestine'i Jeanne Moreau canlandırır. Célestine'in çekiciliği evin sahipleri ile hizmetkârlar arasında hayranlık ve kıskançlık yaratır; genç kadın, yolsuzluk, şiddet ve cinsel takıntıların hüküm sürdüğü bu ortamda kendi özerkliğini korumaya çalışır. Karakterler ilk bakışta düz görünür, ama film ilerledikçe soru işaretleri çoğalır. Kadroda Michel Piccoli, Georges Géret, Daniel Ivernel ve Dominique Zardi de vardır.

İki dünya savaşı arasındaki Fransız taşra burjuvazisine yönelik keskin bir taşlama olan film, bu gerici geleneklerin yükselen faşizmin belirtileri olduğunu savunur. Buñuel'in anarşizmi ve burjuvaziye duyduğu hor görü burada da belirgindir; yine de gerçeküstü imgelerin çoğundan vazgeçtiği, en gerçekçi filmlerinden biridir. Roman, Jean Renoir (1946, Hollywood) ve Benoît Jacquot (2015) tarafından da filme alınmıştır.

YönetmenLuis Buñuel

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Buñuel ile Jean-Claude Carrière'nin ilk ortak çalışması olan bu film, ardından gelecek Belle de Jour ile Burjuvazinin Gizli Çekiciliği'nin habercisi gibi. Mirbeau'nun romanı özgürce yeniden yazılmış; ortaya, Buñuel'in erken dönemindeki gerçeküstücülüğe pek yer vermeyen, daha gerçekçi bir dille kurulmuş bir hiciv çıkmış. Jeanne Moreau'nun Célestine'i, çevresindeki yozlaşmanın ortasında özerkliğini korumaya çalışan, okunması zor bir figür ve film gücünü bu belirsizlikten alıyor. İlk bakışta sıradan görünen karakterlerin giderek soru işaretlerine dönüşmesi, kontrollü bir anlatım ustalığının ürünü. Gerçeküstü taşkınlık bekleyenlere sade gelebilir; ama bu sadelik eleştirinin keskinliğini azaltmıyor, aksine artırıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, iki savaş arası dönemde Normandiya'daki taşra burjuvazisini keskin bir hicivle ele alıyor ve bu sınıfın gerici geleneklerini yükselen faşizmin işaretleri olarak okuyor. Paris'ten gelen bir oda hizmetçisinin bakışı, efendiler ile hizmetkârlar arasındaki ilişkide sınıf hiyerarşisinin ikiyüzlülüğünü açığa çıkarıyor. Yozlaşma, şiddet ve cinsel saplantılar, bu düzenin görünürdeki sakinliğinin altında birikiyor. Buñuel'in burjuvaziye duyduğu küçümseme belirgin; yine de film vaaz vermek yerine gözlemlemeyi seçtiği için etkili. Avrupa'nın aşırı sağa nasıl kaydığını anlamak isteyenler için düşündürücü bir dönem portresi.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film aile için değil. Yozlaşma, şiddet ve cinsel saplantı gibi ağır konuları işliyor; çocukların ve gençlerin izlemesine uygun olmaz. Ayrıca Fransızca ve altyazılı. Klasik sinema seven yetişkinler için bir akşamlık seçim olabilir, ama evde herkesin birlikte oturup izleyeceği bir film arıyorsanız başka bir şeye bakın.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar