Aşıklar

Aşıklar

Film · 1958 · 3 kişi

Louis Malle 1958'de, Fransız dramı Aşıklar'ı (özgün adı Les Amants, İngilizce konuşulan ülkelerde The Lovers) çekti. Malle o sırada henüz 25 yaşındaydı; film onun ikinci uzun metrajıdır ve Yeni Dalga'nın öncü işlerinden sayılır. Fransa'da yaklaşık 2,6 milyon bilet satarak gişede başarılı oldu, ama Amerika Birleşik Devletleri'nde müstehcenlik iddialarıyla büyük tartışma yarattı. Aynı yıl Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan'a aday gösterildi ve Jüri Özel Ödülü'nü kazandı.

Hikâye, burjuva çevresinden mutsuz evli bir kadının evlilik dışı bir ilişkiyle insani sıcaklığı yeniden bulmasını anlatır. Başrolde Jeanne Moreau vardır; yanında Jean-Marc Bory, Alain Cuny ve José Luis de Vilallonga oynar, Judith Magre ve Jean-Claude Brialy de kadrodadır. Taşrada geçen bu dram, şiir, sevgi ve erotizmle örülü yapısıyla Madame Bovary'yi hatırlatan bir kadın portresi olarak yorumlanmıştır. Filmin kaynağı, Dominique Vivant'ın 18. yüzyılda geçen Point de Lendemain adlı öyküsüdür; olaylar burada 1950'lere taşınmıştır.

Diyalogları Louise de Vilmorin kaleme almış, siyah-beyaz görüntüleri Henri Decaë çekmiştir. Tema müziği Brahms'ın si bemol majör oda müziğidir (Op. 18). Moreau ve Decaë, Malle'in aynı yıl yaptığı İdam Sehpasında da yer almıştı. Cesur sahneleri birçok ülkede yasaklara yol açtı; Brezilya'da 1960'larda dava konusu oldu, Katolik Kilisesi de filme sert tepki gösterdi.

YönetmenLouis Malle

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Louis Malle'in henüz 25 yaşında çektiği bu ikinci uzun metraj, Yeni Dalga'nın öncü işlerinden biri olarak sinema tarihindeki yerini hak ediyor. Dominique Vivant'ın 18. yüzyılda geçen öyküsünü 1950'lerin burjuva taşrasına taşıyan uyarlama, kadın arzusunu yargılamadan merkeze alıyor; bu, dönemi için gerçekten cesur bir tutum. Henri Decaë'nin siyah-beyaz fotoğrafı, Jeanne Moreau'nun yüzünü başlı başına bir anlatı aracına dönüştürüyor. Brahms'ın oda müziğini tema olarak seçmek de duygusal tonu belirleyen zarif bir karar. Zayıf nokta, burjuva çevre tasvirinin biraz şematik kalması; yan karakterler çoğu zaman bir sınıfın temsilcisi olmanın ötesine geçemiyor. Yine de Venedik'teki Jüri Özel Ödülü ve Fransa'daki yaklaşık 2,6 milyon seyirci, filmin hem eleştirmeni hem seyirciyi yakaladığını gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film çocuklar için uygun değil. Evlilik dışı bir ilişkiyi anlatıyor. Cesur sahneleri yüzünden birçok ülkede yasaklanmış. 1958 yapımı, siyah-beyaz ve sakin bir film; gençlerin de sıkılma ihtimali yüksek. Klasik Fransız sinemasını seven yetişkinlere hitap ediyor. Aileyle bir akşam geçirmek için başka bir film seçmek daha doğru olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar