Milou en mai

Milou en mai

Film · 1990 · 14 kişi

Milou en mai, Mayıs 1968 olaylarının fonunda taşralı bir burjuva ailesinin miras kavgasını anlatan 1990 yapımı Fransız-İtalyan ortak yapımı bir komedidir. Louis Malle'ın yaptığı film toplumsal ve kişilerarası gözlemi fars unsurlarıyla birleştirir. Senaryoyu Malle, Jean-Claude Carrière ile birlikte yazmıştır; yapım yönetmenin son filmlerinden biri sayılır. Çekimler Gers bölgesindeki Château du Calaoue'da yapıldı. Film, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında bir César Ödülü aldı.

Milou, annesiyle kırsaldaki evlerinde sakin bir hayat sürmektedir. Annesinin ansızın ölmesi bütün aileyi evde bir araya getirir; gelenler arasında Camille ve ailesi ile Claire ve kız arkadaşı da vardır. Milou arazide yaşamayı sürdürmeyi hayal ederken diğerleri evin satılıp payların paylaşılmasını ister. Ülkeyi saran grevler ve gösteriler yüzünden ölü gömülemez, aile de cenazenin başında bir arada sıkışıp kalır. Bu sırada açgözlülük, başarısız bir evlilik ve cinsel özgürlüğe yönelik acemi denemeler su yüzüne çıkar.

Michel Piccoli Milou'yu, Miou-Miou Camille'i, Michel Duchaussoy Georges'u, Bruno Carette ise Grimaldi'yi oynar; kadroda Dominique Blanc, Paulette Dubost, Harriet Walter, François Berléand ve Valérie Lemercier de yer alır. Film, 1968'in alaycı ve acı bir alegorisi sayılır: aile evi ülkenin kendisini temsil eder ve onun kurtarılıp kurtarılamayacağı sorusu ortada kalır.

YönetmenLouis Malle

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

François Berléand François Berléand Oyuncu · 74 yaşında Daniel Valérie Lemercier Valérie Lemercier Oyuncu · 62 yaşında Bayan Boutelleau Miou-Miou Michel Piccoli Michel Duchaussoy Dominique Blanc Paulette Dubost Bruno Carette Harriet Walter Jeanne Herry Jacqueline Staup Hubert Saint-Macary Étienne Draber Stéphane Paoli

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Malle'in en akıllıca tercihi, Mayıs 1968'i sokaktan değil, taşradaki bir aile evinden göstermek. Ülkeyi saran grevler cenazeyi bile erteletirken varlıklı bir ailenin mirası bölüşme telaşı, dönemin büyük sorularını küçük ve gülünç bir ölçeğe indiriyor. Evin ulusu temsil ettiği okuma yerinde: kimi toprakta kalmak, kimi satıp payını almak istiyor. Böylece film 68'i bir devrim efsanesi olarak değil, burjuvazinin o günlerdeki şaşkınlığının hicvi olarak anlatıyor. Siyasi tarihi ayrıntılı öğrenmek isteyen için yetmez; dönemin havasını bir aile sofrasından okumak içinse zengin bir metin.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Senaryoda Jean-Claude Carrière'in imzası, hiciv ile fars arasındaki ince dengeyi açıklıyor. Malle, cenazenin gömülemediği bir bekleyişi bütün filmin motoru yapıyor; bu sıkışmışlık, karakterleri aynı mekânda tutup açgözlülüğü, çöken bir evliliği ve tereddütlü arayışları yüzeye çıkarmak için akıllıca bir dramatik araç. Toprakta kalmak isteyen Milou, satmak isteyen akrabalar karşısında doğal bir ağırlık merkezi oluşturuyor ve Piccoli'nin rolü bu yüzden filmin pusulası. Çekincem şu: fars dozu arttıkça alegori kimi yerde fazla açık okunuyor, sembol kendini biraz fazla belli ediyor. Yönetmenin son filmlerinden biri olarak hafif görünen ama keskin bir iş.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konu bir cenaze ve miras kavgası; aile içinde açgözlülük, kötü giden bir evlilik ve cinsellikle ilgili denemeler var. Mizahı bol ama yetişkin mizahı, ironisi de keskin; çocuklarla izlemeye uygun düşmüyor. Büyüklerle birlikte izlenebilir, aile kavgalarına gülebilenler sever. Gençlere ise Mayıs 1968'i bilmeden pek bir şey ifade etmeyebilir.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar