Kuća za igru (Evcilik Oyunu) (prevedeno)

Evcilik Oyunu je turska komedija iz 1975. u režiji Orhana Aksoya; film, koji drži zajedno emotivnu i smiješnu stranu, zasniva se na ljubavi, ljubomori i lažnom braku. Scenarij je napisao Safa Önal; producent je Türker İnanoğlu, a producentska kuća Erler Film. Film je snimljen u boji i traje 92 minute, muziku je radio Bora Ayanoğlu, a direktor fotografije je Cahit Engin. U glavnim ulogama su Gülşen Bubikoğlu i Tarık Akan.

Priča počinje s dvoje mladih koji su još u kolijevci bili zaručeni, ali se nikad nisu upoznali. Nazlı (Gülşen Bubikoğlu) kći je bogatog biznismena Mümtaza (Hulusi Kentmen); Adnan (Tarık Akan) je sin Mümtazova starog prijatelja Rıfkıja (Mümtaz Ener). Otac želi udati kćer za Adnana, Nazlı se protivi, omalovažava Adnanovu porodicu i napušta kuću. Ni Adnan ne želi taj brak, ali se naljuti na Nazlino ponašanje, odluči da joj podvali i krene njenim tragom. U jednom hotelu se predstavlja kao vlasnik čamca, a Nazlı glumi turistkinju. Kada Adnan bježeći od policije potraži utočište u Nazlinoj sobi, ona mu uz novac, kao naknadu za šutnju, predlaže trideset dana lažnog braka.

Nakon dogovora, par odlazi u kuću Nazlina oca; Adnan se tokom puta i u kući ponaša kao neotesanko. Na zabavi priređenoj u čast zeta dolaze i Adnanovi rođaci; kada se Nazlina prijateljica Esin (Hülya Tuğlu) zbliži s Adnanom, Nazlı požali zbog tog braka. Priča se dalje nastavlja igrama koje stvaraju obje strane, nesporazumima i ljubomorom.