Testament of Orpheus

Le Testament d'Orphée

Film · 1960 · 5 kişi

Testament of Orpheus (Le Testament d'Orphée), Jean Cocteau'nun 1960'ta tamamladığı Fransız yapımı deneysel bir filmdir. Fantastik ve dram arasında duran bu 81 dakikalık çalışma sinemacının son sözü sayılır ve Bir Şairin Kanı ile Orphée'den sonra gelen "Orfik Üçleme"yi kapatır. Film ağırlıklı olarak siyah beyazdır; araya birkaç saniyelik renkli görüntü girer.

Cocteau senaryoyu yazmış, filmi yönetmiş ve başrolde 18. yüzyıldan kalma bir şairi, yani kendini oynamıştır. Çekimler 1959 sonbaharında yapılmıştır. Öykü şairin ölümünü ve yeniden dirilişini anlatır: Kurşunla vurulan şair başka bir çağa savrulur; yaşam ve ölüm, bugün ve gelecek, mitolojik varlıklar, hayali yaratıklar, korkular ve düşler kronolojiye uymadan birbirine karışır. Bir sahnede Cocteau yolda kendi benzerinin yanından geçip dönüp ona bakar; eleştirmenler bunu sanatçının tüm yapıtına yönelik bir geriye bakış olarak yorumlamıştır.

Kadroda Cocteau'nun yakın dostu Jean Marais, Jean-Pierre Léaud, Maria Casarès ve François Périer'nin yanı sıra konuk olarak Pablo Picasso, Charles Aznavour, Yul Brynner, Claudine Auger ve Lucia Bosè görünür. Müziği Georges Auric yazmış, yapımcılığı Jean Thuillier üstlenmiştir. Picasso'nun Cocteau'ya tanıttığı fotoğrafçı Lucien Clergue çekimleri belgelemiş, bu kareler 2001'de kitaplaşmıştır. Film BAFTA'da en iyi film dalında aday olmuştur.

YönetmenJean Cocteau

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Cocteau'nun 'Orfik Üçleme'sini kapatan bu film, klasik bir anlatı beklemeyenler için bir hazine. Kronoloji bilerek dağıtılmış; yaşam ile ölüm, bugün ile gelecek, mitolojik varlıklar ile düşler aynı düzlemde akıyor. Cocteau'nun yolda kendi benzerinin yanından geçip dönüp ona baktığı sahne, filmin özeti gibi: bir sanatçının bütün yapıtına attığı son bakış. Siyah beyazın arasına sıkıştırılmış birkaç saniyelik renk de bu oyunbazlığın parçası. Ama dürüst olmak gerekirse, kişisel bir vasiyet olarak çok değerli olan film, Cocteau'nun önceki işlerini bilmeyen biri için kapalı ve yer yer kendine dönük gelebilir. Picasso, Aznavour ve Yul Brynner'ın konuk görünümleri ise neredeyse bir dostlar albümü.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Açık konuşayım: bu film tempo ya da gerilim arayanlara göre değil. Bir şair kurşunla vuruluyor, başka bir çağa savruluyor; sonra düşler, mitolojik figürler ve semboller kronolojiye aldırmadan birbirine karışıyor. Seksen bir dakika kısa, ama klasik bir olay örgüsü olmadığı için uzun hissettirebilir. Deneysel sinemayı merak ediyorsanız bir şans verin; aksiyon bekliyorsanız uzak durun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar