Les Biches

Les Biches

Film · 1968 · 4 kişi

Claude Chabrol'un 1968'de yönettiği Fransız-İtalyan ortak yapımı dram Les Biches'in İngilizce adı The Does, yani dişi geyiklerdir. Film, yönetmenin Paul Gégauff'la birlikte yazdığı senaryoya dayanır ve süresi yaklaşık yüz dakikadır. Fransız Yeni Dalga'sında kadınlar arasındaki aşkı açıkça ele alan ilk film olarak kabul edilir. Konusu nedeniyle erotik ve LGBT temalı filmler arasında da sayılır. Fransa'da 627.164 seyirciye ulaşmıştır.

Hikâyenin merkezinde zengin bir kadın olan Frédérique vardır. Frédérique, sokakta tanıştığı evsiz genç bir kadını yanına alır. İki kadın arasındaki yakınlık, hayatlarına Paul adında bir mimarın girmesiyle gergin bir aşk üçgenine dönüşür. Frédérique'i Stéphane Audran, genç kadını Jacqueline Sassard canlandırır; Jean-Louis Trintignant da kadroda yer alır. Oyuncular arasında ayrıca Nane Germon, Serge Bento, Henri Attal ve Dominique Zardi'yi görürüz. Filmin sonu, bu üçgenin yol açtığı şiddetli bir sonuca varır.

Senaryo, filmde anılmasa da Patricia Highsmith'in 1955 tarihli Yetenekli Bay Ripley romanından serbestçe esinlenir; karakterlerin cinsiyetleri tersine çevrilmiştir. Chabrol'un senaristi Gégauff, aynı romanı 1960'ta Purple Noon adıyla zaten sinemaya uyarlamıştı. Yapımcı André Génovès, müzik ise Pierre Jansen'e aittir. Audran, bu rolüyle 18. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu dalında Gümüş Ayı ödülünü kazanmıştır.

YönetmenClaude Chabrol

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Les Biches, Chabrol'ün Paul Gégauff'la birlikte yazdığı, yaklaşık yüz dakikalık sıkı bir oda dramı. Üç karakter arasındaki dengeyi kuran şey diyaloglardan çok bakışlar, mesafeler ve sessizlikler; Chabrol gerilimi tırmandırmak yerine yavaş yavaş damıtmayı seçiyor. Stéphane Audran'ın Frédérique'i, ona Berlin'de Gümüş Ayı kazandıran o soğuk ve büyüleyici hâkimiyetiyle filmin ağırlık merkezi. Highsmith'in romanından cinsiyetler değiştirilerek gevşekçe uyarlanan yapı, kimlik ve sahiplenme temalarını ilginç bir açıdan yeniden kuruyor. Çekincem şu: orta bölümde anlatı neredeyse yerinde sayıyor ve atmosfer, dramatik ilerlemenin yerini almaya başlıyor. Sabırlı izleyiciyi ödüllendiren, ama bu sabrı açıkça talep eden bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Les Biches, Fransız Yeni Dalgası içinde kadınlar arasındaki aşkı açıkça ele alan ilk film olarak görülüyor; bu bile onu 1968'in toplumsal sınırlarını okumak için önemli kılıyor. Filmin merkezinde varlıklı Frédérique ile sokakta karşılaştığı evsiz genç kadın arasındaki ilişki var ve bu ilişki, sınıf farkını da içinde taşıyor. Biri her şeye sahip, diğerinin hiçbir şeyi yok; aradaki yakınlık bu yüzden baştan eşitsiz. Paul'ün araya girmesiyle oluşan üçgen, arzu kadar güç ve bağımlılık üzerine de bir şeyler söylüyor. Fransa'da 627 binden fazla seyirciye ulaşması, konusunun cesaretine rağmen geniş bir ilgi gördüğünü gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bunu baştan söyleyeyim: bu film aile seyrine uygun değil. Erotik bir yanı var, yetişkinlere ait bir aşk üçgenini anlatıyor ve hikâye şiddetle sonuçlanıyor. Çocuklarla, hatta gençlerle oturup izlenecek bir yapım değil. Yetişkinler için, özellikle eski Fransız sinemasını sevenler için ayrı bir akşamı hak ediyor. Temposu da oldukça sakin; sabır istiyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar