Biyografi Dünyası
I soliti ignoti

I soliti ignoti

Film · 1958 · 15 kişi

Mario Monicelli'nin 1958'de çektiği İtalyan filmi I soliti ignoti, Commedia all'italiana türünün ilk örneklerinden sayılan bir soygun komedisidir. Savaş sonrası Roma'nın kenar mahallelerinde yaşayan, hayatları boyunca bir türlü dikiş tutturamamış bir grup küçük suçlu, Fransız yapımı Rififi tarzında özenle planlanmış bir işle talihlerini tersine çevirmeyi hayal eder. Hedefleri bir rehinci dükkânıdır; ancak planları tecrübesizlikleri ve beceriksizlikleri yüzünden sürekli aksayan bu ekip, işler ters gittikçe komik olduğu kadar dokunaklı bir duruma düşer. Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Renato Salvatori ve Totò'nun rol aldığı filmde Claudia Cardinale, aşırı korumacı ağabeyinin baskısı altındaki Sicilyalı genç bir kız olarak küçük ama akılda kalıcı bir rolde görülür. Yapımcılar filmin gişe şansından kuşku duydukları için afişte komedyen Totò'yu öne çıkarmışlardır; oysa film, hem Gassman'ın hem de Mastroianni'nin kariyerinde dönüm noktası oldu. Piero Umiliani'nin caz ağırlıklı müziğiyle de tanınan yapım, 1959'da En İyi Yabancı Film dalında Oscar adaylığı kazandı ve 2008'de İtalyan Kültür Bakanlığı'nın korunması gereken 100 film listesine alındı.

YönetmenMario Monicelli
Yapım ŞirketiVides Cinematografica

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Marcello Mastroianni Marcello Mastroianni Oyuncu · 72 yaşında vefat etti Claudia Cardinale Claudia Cardinale Oyuncu · 87 yaşında vefat etti Vittorio Gassman Renato Salvatori Toto Memmo Carotenuto Carlo Pisacane Tiberio Murgia Carla Gravina Rossana Rory Nino Marchetti Gina Rovere Elena Fabrizi Gina Amendola Gustavo Serena

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Monicelli'nin dahiyane fikri, soygun filminin mekanizmasını tersine çevirmek: Rififi gibi kusursuz planlanmış bir işin şablonunu alıp her adımı ekibin beceriksizliğiyle bozuyor. Gerilim yerine başarısızlık, anlatının motoru hâline geliyor. Commedia all'italiana'nın burada doğduğunun söylenmesi boşuna değil; güldüren her aksaklığın altında yoksulluğun sessiz trajedisi duruyor. Piero Umiliani'nin caz müziği de bu hüzünlü hafifliği taşıyan önemli bir katman. Tek çekincem, ekibin tek tek tanıtıldığı ilk bölümün bugünün temposuna göre biraz uzun gelebilmesi. Yine de bu, soygun komedisinin neredeyse bütün sonraki örneklerinin borçlu olduğu bir model.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, savaş sonrası Roma'nın yoksul bir mahallesinde geçiyor ve bu arka plan komedinin kendisi kadar önemli. Küçük hırsızların tek bir büyük işle hayatlarını değiştirme hayali, yıkımdan çıkan bir toplumda sefaletten kurtulmanın meşru yollarının ne kadar dar olduğunu gösteriyor. Claudia Cardinale'nin kardeşi tarafından sıkı sıkıya korunan Sicilyalı genç kızı ise İtalya'nın kuzey ile güneyi arasındaki gelenek farkını ve aile namusu anlayışını kısa ama etkili biçimde hatırlatıyor. Kültür Mirası Bakanlığı'nın korunacak yüz İtalyan filmi arasına alması, yapımın bir dönem belgesi olarak da değer gördüğünü gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kahramanlar hırsız ama komedi beceriksizlikten doğuyor, kötülükten değil. Büyükanne ve büyükbabalarla gençler birlikte gülebilir. Yalnız film siyah-beyaz ve İtalyanca, alt yazıyla izlemek gerekiyor. Küçük çocuklar bunu sıkıcı bulabilir, okumaya yetişemeyebilir. Lise çağından itibaren, büyüklerle birlikte aileyle izlemek için iyi bir seçim.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar