Elena and Her Men

Elena et les Hommes

Film · 1956 · 5 kişi

Elena and Her Men (özgün adı Elena et les Hommes), Jean Renoir'ın 1955'te çekip 1956'da gösterime soktuğu Fransız-İtalyan ortak yapımı bir film. Dram ve romantizmi komediyle harmanlayan yapım, İngilizce konuşulan ülkelerde ilk kez Paris Does Strange Things adıyla gösterildi. Başrollerde Ingrid Bergman, Jean Marais ve Mel Ferrer vardır; Film, Bergman'ın Roberto Rossellini'den ayrıldıktan sonra çevirdiği ilk filmdir.

Hikâye, Belle Époque'un başlarındaki Paris'te geçer. Bergman'ın canlandırdığı Elena, karşısına çıkan erkeklerin kaderlerini gerçekleştirmesine yardım etmek için yaratıldığına inanır. Renoir bu kadını tek cümleyle anlatmıştır: "Elena, Venüs'tür." Senaryonun ilk taslaklarında, cumhuriyeti devirmekle suçlanan General Boulanger'in doğrudan görünmesi planlanmıştı; Renoir son hâlinde tarihsel doğruluktan vazgeçip ağırlığı Bergman'ın kahramanına verdi.

Birçok eleştirmen filmi, Renoir'ın The Golden Coach (1952) ve French Cancan (1955) ile birlikte "gösteri üçlemesi"nin üçüncü halkası sayar. Görsel olarak izlenimci tabloları ve halk baskı resimlerini andıran parlak, pitoresk bir anlatımı vardır; mekân ve dekor bilerek yapay bırakılmıştır. Film hem Fransızca hem İngilizce sürümle hazırlandı; İngilizce sürüm bazı farklar taşır ve on iki dakika daha kısadır. Fransa'da seyirci ve eleştirmenden ilgi gördü, Amerika Birleşik Devletleri'nde ise düşük puanlar aldı. 21. yüzyılın başında restore edilmiş bir kopyası yeniden dolaşıma girdi.

YönetmenJean Renoir

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Renoir'ın 'gösteri üçlemesi'nin son halkası olarak bakınca, filmin neden bu kadar yapay göründüğü anlaşılıyor: dekorlar bilerek sahne gibi bırakılmış, renkler izlenimci bir tablodan ya da bir halk baskısından çıkmış gibi. Bu bir kusur değil, bilinçli bir üslup kararı. Bergman'ın Elena'sı ise 'Venüs' tanımına uygun olarak bir insandan çok, erkeklerin etrafında döndüğü bir ilke gibi işliyor; bu da dramatik yoğunluğu zaman zaman seyreltiyor. Komedi, romantizm ve dram arasında gidip gelen ton her izleyiciyi tutmayabilir; Amerika'daki soğuk karşılanış belki de buradan geliyor. Yine de mizansen zevki için görülmeye değer. Hangi sürümü izlediğinize de dikkat edin: İngilizce kopya on iki dakika daha kısa.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, Belle Époque'un başındaki Paris'i fon olarak kullanıyor. Senaryonun ilk taslaklarında cumhuriyeti devirmekle suçlanan General Boulanger'in doğrudan görünmesi planlanmış; Renoir ise son hâlinde tarihsel doğruluktan vazgeçip ağırlığı kahramanına vermiş. Bu tercih filmi bir dönem anlatısından çok bir masala dönüştürüyor; tarihi arka planı merak eden izleyici aradığını bulamayabilir. Öte yandan, erkeklerin kaderini yönlendirdiğine inanan bir kadın fikri, dönemin toplumsal cinsiyet rollerine dair ilginç bir soru açıyor: Elena gerçekten özgür mü, yoksa erkek dünyasının bir aynası mı?

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar