Ludi Pjero (Pierrot le Fou) (prevedeno)

Çılgın Pierrot (izvorno Pierrot le Fou) je francusko-italijanski road movie Jean-Luca Godarda iz 1965. godine, koji spaja elemente romantične drame, kriminalističkog filma i komedije. To je Godardov deseti dugometražni film i smatra se jednim od najpoznatijih primjera francuskog novog talasa. Film je slobodno adaptiran prema romanu Obsession američkog pisca Lionela Whitea iz 1962; scenarij je Godard napisao zajedno s Remom Forlanijem.

Ferdinand "Pierrot" Griffon živi u nesretnom braku, zasićen otmjenom sredinom u kojoj se kreće. Ponovo susreće Marianne, s kojom je prije pet godina imao vezu; kada u Marianneinom stanu naiđu na leš i saznaju da ih prate naoružani Alžirci, njih dvoje bježe iz Pariza na obalu Sredozemnog mora. Na putu recituju poeziju, pjevaju, a da bi preživjeli, upuštaju se u kriminal. Ferdinanda igra Jean-Paul Belmondo, a Marianne Anna Karina, koja je tada bila Godardova supruga; u glumačkoj postavi su i Jean-Pierre Léaud, Dominique Zardi, Henri Attal i Krista Nell. Samuel Fuller se u filmu pojavljuje kao on sam.

Snimatelj je Raoul Coutard, a muziku je pripremio Antoine Duhamel; producentska kuća je Dino De Laurentiis Cinematografica. Film je 1965. izabran za takmičenje za Zlatnog lava na Filmskom festivalu u Veneciji, na Filmskom festivalu u Londonu osvojio je Sutherland Trophy, a časopis Cahiers du cinéma proglasio ga je najboljim filmom godine. U Francuskoj je prodao više od 1,3 miliona karata; iako je bio predložen kao francuski kandidat za Oscara za najbolji film na stranom jeziku, nije nominovan.