Yatık Emine

Yatık Emine

Film · 1974 · 3 kişi

Ömer Kavur'un yönettiği ve ilk uzun metrajlı filmi olan Yatık Emine, 1974'te çekilmiş bir Türk dramıdır. Renkli ve 35 mm olarak çekilen film 86 dakikadır; 1 Eylül 1974'te vizyona girmiştir. Yapım, Refik Halit Karay'ın Memleket Hikâyeleri (1919) kitabında yer alan aynı adlı öyküsünün sinema uyarlamasıdır.

Film, küçük bir Anadolu kasabasına sürgün edilen Emine adlı bir kadının yaşadıklarını anlatır. Emine'yi Necla Nazır, hastabakıcı Server'i Serdar Gökhan canlandırır. Kasaba halkından ve çevreden pek çok karakter de hikâyede yer alır: Bilal İnci arzuhalci Deli İsmail'i, Mahmut Hekimoğlu kumandanı, Nubar Terziyan Dimitri'yi, Renan Fosforoğlu kaymakamı, Osman Alyanak ise fırıncı Mustafa'yı oynar. Kadroda ayrıca Güzin Özipek (Tahir'in karısı), Zeki Alpan (Tahir Amca), Atilla Ergün (Rıza), Ahmet Turgutlu (çavuş) ve Müşerref Çapın (kadın mahkûm) gibi isimler yer alır. Filmde seslendirme de kullanılmıştır: Necla Nazır'a Tijen Par, Serdar Gökhan'a Pekcan Koşar, Osman Çağlar'a ise Şener Şen sesini vermiştir.

Senaryoyu Ömer Kavur ile Turgut Özakman birlikte yazmış, yapımcılığı Necdet Barlık ve Duran Tantekin üstlenmiştir. Müziği Arif Erkin, görüntü yönetimini Renato Fair yapmıştır. Filmin yapımında Günaydın Film, işletmesinde Barlık Film yer alır.

YönetmenÖmer Kavur
Yapım ŞirketiGünaydın Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

İlk uzun metrajında yerleşik bir yazarın öyküsünü uyarlamak, Ömer Kavur için iddialı bir başlangıç. Refik Halit Karay'ın kısa bir edebi metnini Turgut Özakman'la birlikte senaryoya dönüştürmek, sayfalarca anlatılmayanı görüntüyle doldurmayı gerektiriyor; film bu boşluğu geniş bir kasaba galerisiyle dolduruyor. Arzuhalciden kaymakama, fırıncıdan kumandana uzanan karakterler çevreyi canlı kılıyor, ama Emine'nin kendi hikâyesini zaman zaman geri plana itme tehlikesi de taşıyor. Bir dışlanmış kadın ile onu izleyen bir topluluk arasındaki ilişki, kamerayı nereye koyacağınızı her an sorgulatan bir malzeme. Bir ilk filmin cesaretiyle bir uyarlamanın sınırları arasında duran, Kavur'un sinemasını merak edenlerin atlamaması gereken bir başlangıç.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Memleket Hikâyeleri adından da anlaşılacağı gibi taşraya bakan bir kitap; Yatık Emine de bu taşra dünyasını bir kadının sürgünü üzerinden okuyor. Kasabaya dışarıdan, üstelik sürgün olarak gönderilen bir kadının; kaymakamı, kumandanı, arzuhalcisi ve esnafıyla küçük bir topluluğun içinde nasıl görüldüğü, filmin asıl sorusu gibi duruyor. Dimitri gibi bir karakterin varlığı da kasabanın tek renkli olmayan geçmişini hatırlatıyor. Yalnız bir kadın ile cemaatin yargılayan bakışı arasındaki gerilim, devlet ile kasaba, yabancı ile yerli arasındaki sınırları da görünür kılıyor. Bir 1919 öyküsünün yetmişlerde yeniden anlatılması, bu soruların ne kadar kalıcı olduğunu da gösteriyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Klasiklerle büyümüş bir göz için Yatık Emine, alışılmış sıcaklığı bulmanın kolay olmadığı bir film. Sürgün edilmiş bir kadının küçük bir Anadolu kasabasındaki hikâyesi, Yeşilçam'ın gözyaşı ve kavuşma üzerine kurulu aile melodramlarından bambaşka bir yerde duruyor. Refik Halit'in diliyle büyümüş bir okur için bu öykünün beyazperdeye taşınması değerli; Arif Erkin'in müziği de ağır havaya yakışan bir eşlik sunuyor. Ama karakterlerle duygusal bir bağ kurmak, eski filmlerin kolay sevilen kahramanlarına göre daha fazla sabır istiyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar