Biyografi Dünyası
Yaktın Beni

Yaktın Beni

Film · 2015 · 15 kişi

Yaktın Beni, Can Yücel'in ilk yönetmenlik denemesi olan bir Türk komedisidir; Can Yücel, usta oyuncu Uğur Yücel'in oğludur. Film komedi, dram ve romantizmi harmanlar. Senaryosunu Uğraş Güneş yazmış, yapımını TMC Film üstlenmiştir. Çekimlerine 17 Nisan'da başlanan film 16 Ekim 2015'te sinemalarda gösterime girdi.

Hikâyenin ortasında itfaiyeci Selam vardır. Ailesini yitirdikten sonra kendi düzenini kurmuş, hayata tutunmuştur ve tek hayali yıllardır sevgilisi olan İpek'le evlenmektir. Tam bu hayale yaklaşırken yıllardır görmediği dayısı Macit çıkagelir ve Selam'ın evine yerleşir. Macit'in Leyla'ya âşık olması işleri daha da karıştırır. Uğur Yücel Macit'i, Sarp Apak Selam'ı, Sinem Kobal İpek'i, Meltem Cumbul ise Leyla'yı oynar. Sezai Aydın Raif, Hasibe Eren Ayyuş, Bülent Şakrak amir, Ayça Damgacı da Maria rolündedir.

Müziği Yıldıray Gürgen ve Tevfik Kulak, görüntüleri Tolga Kutlar yaptı; yapımcı Erol Avcı'dır. Kurguyu Ulaş Cihan Şimşek, kostümleri Zuhal Kozak, sanat yönetimini Erol Taştan üstlendi. Bir eleştirmen filmi, ilk yönetmenlik denemesi için sağlam bir sinema diline sahip bulmuş ve yönetmenin babası Uğur Yücel'in varlığının bu başarıdaki payını vurgulamıştır.

YönetmenCan Yücel
Yapım ŞirketiTMC Film
Yaktın Beni Yaktın Beni

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Ortak oyunculu yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kalabalık bir aile akşamına uygun, sıcak bir komedi. Ailesini kaybetmiş bir gencin hayata tutunması ve evine yerleşen dayısıyla yaşadıkları, gülmeyle aile bağını bir arada anlatıyor. Yalnız yas konusu küçük çocuklara biraz açıklama gerektirebilir. Aşk hikâyeleri de filmde geniş yer tutuyor; bu yüzden en çok gençler ve büyükler keyif alır.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Bir eleştirmenin ilk film için sağlam bulduğu sinema dili gerçekten de var: anlatım derli toplu, görüntüler özenli. Ama filmin asıl sınavı türler arasındaki geçişlerde. Komedi, dram ve romantizmi aynı anda taşımaya çalışan senaryo, yas ile kahkaha arasında gidip gelirken tonu zaman zaman dengede tutamıyor. İki ayrı aşk hikâyesinin yan yana yürümesi de ana çatışmanın keskinliğini azaltıyor. Uğur Yücel'in varlığı filme ağırlık katıyor, fakat bu ağırlık aynı zamanda genç yönetmenin kendi sesini duyurmasının önüne geçiyor; film zaman zaman babanın gölgesinde kalan bir oğul ilk işi gibi okunuyor. Sağlam bir başlangıç, ama kendine özgü bir imza için henüz erken.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin en ilginç yanı, Türk ailesindeki akrabalık bağlarına bakışı. Yıllardır görülmeyen bir dayının çıkagelip eve yerleşmesi başka bir kültürde kolayca geri çevrilebilecek bir durumken, burada reddedilmesi pek mümkün olmayan bir yük ve aynı zamanda bir sığınak olarak duruyor. Ailesini yitirmiş, düzenini tek başına kurmuş bir itfaiyecinin evlilik hayaliyle bu misafirlik arasında sıkışması, bireysel planlarla aile sorumluluğu arasındaki gerilimi iyi yansıtıyor. Kahramanın itfaiyeci olması da onu sıradan, çalışan bir kentli olarak konumlandırıyor ve hikâyeye gündelik bir zemin kazandırıyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar