Vengo

Vengo

Film · 2000 · 9 kişi

Fransa, İspanya, Almanya ve Japonya'nın ortak yapımı olan Vengo, 2000'de çekilmiş bir müzikal dramdır. Filmi Tony Gatlif yönetmiş, senaryoyu David Trueba ile birlikte yazmıştır. Süresi yaklaşık doksan dakikadır. Film, Endülüs'te yaşayan iki çingene ailesinin eski bir iktidar ve kan davası mücadelesini anlatır; İspanyol çingenelerinin hayatını müzik ve danslar eşliğinde, flamenko şarkısı ve dansını anlatının adeta bel kemiği yaparak gözler önüne serer. Film, 2001'de İstanbul Film Festivali'nde gösterildi ve jüri özel ödülünü aldı.

Hikâyenin merkezinde Caco vardır: gururlu, yakışıklı, iyi bir aile babası ve çevresinde saygın biri. Çok sevdiği kızının ölümüyle derinden sarsılır, sık sık onun mezarını ziyaret edip fotoğrafına bakarak ağlar ve koruma içgüdüsünü yeğeni Diego'ya yöneltir. Diego'nun babası, yani Caco'nun kardeşi, Caravaca ailesinden birini öldürdüğü için saklanmaktadır. Caravacalar da toplumda güçlü bir yere sahiptir; intikam peşine düşerler ve adalet için Caco'nun karşısına çıkarlar. Caco kardeşine ihanet etmeyi reddedince sabırsızlaşırlar ve Diego'yu öldürmekle tehdit ederler. Caco, bu ölüm döngüsünün bir yerde kırılması gerektiğini anlar, ama sevdiği herkesi korurken bunu nasıl yapacağı bir muammadır.

Caco'yu Antonio Canales, Primo Alejandro'yu Antonio Dechent canlandırır. Kadroda Tomatito, Cheikh Ahmad Al-Tûni, La Paquera de Jerez ve Türk ney sanatçısı Kudsi Ergüner de yer alır; filmde flamenko şarkıcısı Maria del Carmen Salazar ("La Caita") da bir performans sergiler.

YönetmenTony Gatlif

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Kudsi Ergüner Kudsi Ergüner Besteci · 74 yaşında Antonio Canales Antonio Dechent Tomatito Cheikh Ahmad Al-Tûni La Paquera de Jerez Gemma Mónika Juhász Miczura La Caita

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Gatlif burada flamenkoyu dekor olarak değil, anlatının omurgası olarak kullanıyor; şarkı ve dans sahneleri olay örgüsünü süslemek yerine onun duygusal yükünü taşıyor. Bu cesur bir tercih ve filmin en güçlü yanı. Aynı tercih bir risk de barındırıyor: kan davası hikâyesi zaman zaman müziğin arkasında kalıyor ve dramatik gerilim, klasik bir anlatı yapısı bekleyen izleyiciye dağınık görünebilir. Flamenkonun yanına Kudsi Ergüner'in neyini katması ise filmin müzik dünyasını tek bir geleneğe hapsetmeyen ilginç bir hamle. İstanbul Film Festivali'ndeki özel jüri ödülü, bu karışımın burada da karşılık bulduğunu gösteriyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Vengo, Endülüs çingene topluluklarında aile bağının, onurun ve kan davasının nasıl iç içe geçtiğine bakıyor. Caco'nun kardeşini ele vermeyi reddetmesi, bireysel vicdan ile aileye sadakat arasındaki gerilimi çok açık bir biçimde ortaya koyuyor; bu çatışma, kan davasının ne anlama geldiğini bilen Türk izleyiciye de yabancı gelmeyecektir. Filmin değeri, şiddet döngüsünü dışarıdan yargılamaktan çok onu sürdüren toplumsal baskıyı ve bu döngüyü kırmanın ne kadar zor olduğunu göstermesinde. Müziğin bu topluluğun ortak hafızası olarak öne çıkması da kültürü bir arka plan olmaktan çıkarıp hikâyenin kendisi hâline getiriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Ailece, özellikle çocuklarla izlemek için ağır bir film. Bir babanın kızını kaybetmesi, kan davası ve ölüm tehditleri hikâyenin tam merkezinde. Gençler ve yetişkinler için ise müziği ve danslarıyla ilgi çekici olabilir. Flamenko seven, farklı kültürleri merak eden yetişkinlere uygun; küçükler için başka bir film seçmek daha doğru.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar