The Stranger

Lo straniero

Film · 1967 · 4 kişi

Albert Camus'nün 1942 tarihli varoluşçu romanını Luchino Visconti 1967'de beyazperdeye uyarladı; The Stranger (İtalyanca özgün adı Lo straniero) adlı bu yapım bir dramdır. İtalya, Fransa ve Cezayir ortak yapımı olan film 104 dakika sürer; İtalyanca ve Fransızca konuşulur. Yapımcılığı Dino De Laurentiis Cinematografica üstlenmiştir. Venedik Film Festivali'nde gösterilmiş, 1968 Altın Küre'de En İyi Yabancı Dilde Film dalında aday olmuştur.

Öykü 1935 Cezayir'inde geçer. Marcello Mastroianni'nin canlandırdığı Meursault, monoton bir hayat süren, çevresinden kopuk görünen bir adamdır. Annesi ölünce dışarıdan belli bir acı göstermez. Sevgilisi Marie'nin aşkı da, patronunun önerdiği terfi de onu pek ilgilendirmez gibidir. Komşusu Raymond Sintès'in, geçimini pezevenkliğe borçlu şüpheli bir adamın, işlerine karışması onu önceden tasarlanmamış bir cinayete götürür. Mahkûm edilen Meursault idam cezasını alır ve ölümden önce rahibin sunduğu affı geri çevirir. Mastroianni'nin yanında Anna Karina, Bernard Blier, Bruno Cremer, Georges Géret, Alfred Adam, Angela Luce ve Georges Wilson oynar; Jacques Monod ve Pierre Bertin de kadrodadır.

Senaryo, Visconti'nin Suso Cecchi d'Amico ve Georges Conchon ile birlikte hazırladığı bir uyarlamadır.

YönetmenLuchino Visconti
Yapım ŞirketiDino De Laurentiis Cinematografica

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Visconti'nin Camus uyarlaması, edebiyat uyarlamalarının en zor sorusuyla yüzleşiyor: içsel bir kayıtsızlık nasıl görüntüye dökülür? Mastroianni, Meursault'nun duygusuz görünen yüzünü abartısız bir oyunla taşıyor; tepkisizliği bir boşluk olarak değil, bir tavır olarak kurmaya çalışıyor. 1935 Cezayir'i de somut, elle tutulur bir mekân olarak beliriyor. Yine de film, romanın kuru ve mesafeli dilini görsel bir zenginlikle örtmeye meylediyor; Visconti'nin görkemli üslubu Camus'nün yalınlığıyla her zaman uyuşmuyor. Tempo, romanın ağırlığını taşımaya çalışırken zaman zaman durağanlaşıyor. Venedik'te gösterilmesi ve Altın Küre adaylığı, dönemin bu cesur denemeyi ciddiye aldığını gösteriyor. Kusurlu ama üzerine düşünülmesi gereken bir uyarlama.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, sömürge dönemi Cezayir'inde, 1935'te geçiyor ve topluma yabancılaşmış bir adamın hikâyesini anlatıyor. Meursault'nun kayıtsızlığı yalnızca kişisel bir ruh hâli değil; kurallarına, törenlerine ve beklentilerine uymayan bireye toplumun nasıl baktığına dair bir soru. Annesinin ölümünde acısını göstermemesi, terfiye ve aşka ilgisiz kalması, onu çevresinden koparıyor. İtalya, Fransa ve Cezayir'in ortak yapımı olması da filme ayrı bir katman ekliyor. Camus'nün varoluşçu sorularıyla tanışmamış izleyici için film, dönemin entelektüel iklimine bir kapı aralıyor; ama o kapıdan geçmek biraz okuma birikimi isteyebilir.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Bir cinayet olduğunu duyunca gerilim bekledim ama bu film o türden değil. Asıl konu Meursault'nun kayıtsızlığı ve tekdüze hayatı; tempo bilerek yavaş tutulmuş. Mastroianni iyi oynuyor, ama hareket ve heyecan arayan biri için bu 104 dakika uzun gelebilir. Edebiyata ilgin varsa ya da kitabı okuduysan dene, yoksa başka bir akşama sakla.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar