Biyografi Dünyası
The Stendhal Syndrome

La sindrome di Stendhal

Film · 1996 · 15 kişi

The Stendhal Syndrome (İtalyanca La Sindrome di Stendhal), Dario Argento imzalı 1996 tarihli bir İtalyan psikolojik gerilimidir; giallo geleneğinden gelir. Film 26 Ocak 1996'da İtalya'da gösterime girdi ve ülkede hem eleştirmenlerden hem seyirciden olumlu karşılık gördü; yaklaşık 5,4 milyar liret hasılat topladı. Adını, sanat eserlerinin karşısında kişiyi trans benzeri bir bunalıma sokan ruhsal rahatsızlıktan alır ve psikiyatrist Graziella Magherini'nin bu konudaki kitabına dayanır.

Başrolde Argento'nun kızı Asia Argento vardır. Floransa'da çalışan polis dedektifi Anna Manni, kadınlara tecavüz edip öldüren bir seri katilin, Alfredo Grossi'nin (Thomas Kretschmann) izindedir. Uffizi Galerisi'ndeki bir tablonun karşısında Stendhal sendromunun etkisine girer ve katilin eline düşer. Kurtulduğunda hayatı artık eskisi gibi olmaz; kimliği ve ruh hali sarsılır, avcı ile av arasındaki çizgi silikleşir. Marco Leonardi, Paolo Bonacelli ve Luigi Diberti de kadrodadır. Önceki Argento gialloların aksine katilin kimliği baştan bellidir; vurgu psikolojik dehşettedir.

Senaryoyu Argento, Franco Ferrini ile yazdı; müziği Ennio Morricone besteledi. Argento, çocukken Atina'daki Parthenon'un basamaklarında benzer bir transa kapıldığını anlatır. Başlangıçta Bridget Fonda ve ardından Jennifer Jason Leigh düşünülen Anna rolü sonunda Asia Argento'ya verildi. Film İtalyan sinemasında bilgisayar efektlerini (CGI) kullanan ilk yapımdır; sanat tarihine, Bosch'tan Caravaggio'ya, Magritte'e göndermeleriyle de dikkat çeker.

YönetmenDario Argento
Yapım ŞirketiMedusa Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Thomas Kretschmann Thomas Kretschmann Oyuncu · 64 yaşında Luigi Diberti Luigi Diberti Oyuncu · 87 yaşında Asia Argento Marco Leonardi Paolo Bonacelli Lucia Stara Lorenzo Crespi Vera Gemma Veronica Lazăr Sandro Giordano Cinzia Monreale Julien Lambroschini Maximilian Nisi Marna Del Monaco Franco Diogene

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Argento burada kendi giallo formülünü tersine çeviriyor: katilin kimliği baştan belli, dolayısıyla merak yerini psikolojik dehşete bırakıyor. Bu yapısal tercih filmi bir polisiyeden çok bir kimlik çözülmesi incelemesine dönüştürüyor ve Uffizi'deki tabloların bir travma tetikleyicisi olarak kullanılması, sanatın kendisini anlatının parçası yapıyor. Bosch'tan Magritte'e uzanan göndermeler ve Morricone'nin müziği filmin en güçlü katmanları. Öte yandan İtalyan sinemasında ilk kez kullanılan bilgisayar efektleri bugün belirgin biçimde eskimiş duruyor ve bazı sahnelerin etkisini zayıflatıyor. İkinci yarıda anlatı da zaman zaman tekrara düşüyor. Cesur ama dengesiz bir deneme.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Kedi fare oyunu olarak başlıyor ve avcı ile av arasındaki çizgi silikleştikçe gerilim farklı bir yöne dönüyor. Bu kısım gerçekten tedirgin edici. Ancak film klasik bir katil takibinden çok, bir dedektifin kafasının içinde geçiyor; bu da temponun yer yer yavaşlaması demek. Hızlı bir polisiye isteyen sabırsızlanabilir, karanlık psikolojik gerilim arayan ise aradığını bulur.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kesinlikle aileyle izlenecek bir film değil. Konu, kadınlara tecavüz edip onları öldüren bir seri katil ve bu şiddet anlatının merkezinde. Ruhsal çöküş ve travma da ağır biçimde işleniyor. Çocuklar ve gençler için uygun değil; hassas yetişkinlerin de önceden bilmesi gereken bir film. Yalnızca bu türü bilerek seçen yetişkinlere göre.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar