Biyografi Dünyası
Tatlı Hayat

Tatlı Hayat

Film · 1960 · 15 kişi

Federico Fellini, 1960'ta siyah-beyaz Fransız-İtalyan hiciv komedisi-dramı Tatlı Hayat'ı (İtalyanca özgün adı La Dolce Vita) yönetti; film Fransa'da ilk gösterildiğinde La Douceur de vivre adını taşıyordu. İtalya'da 5 Şubat 1960'ta vizyona girdi, Cannes'da Altın Palmiye'yi aldı ve Piero Gherardi'nin kostümleriyle Oscar kazandı; yönetmen, özgün senaryo ve sanat yönetimi dallarında da aday oldu. Fellini'nin neorealizme yakın dönemi bu filmle kapanır.

Film, magazin gazetecisi Marcello Rubini'nin (Marcello Mastroianni) Roma'da geçen yedi gün ve gecesini izler. Marcello sosyetenin dedikodusunu yazmakla görevlidir; bir partiden ötekine sürüklenirken sevgiyi ve mutluluğu boş yere arar. Yolu Hollywood yıldızı Sylvia (Anita Ekberg), Emma (Yvonne Furneaux) ve Maddalena (Anouk Aimée) ile kesişir. Senaryo bir prolog, bir aranın böldüğü yedi uzun bölüm ve bir epilogdan oluşur. Foto muhabiri Paparazzo (Walter Santesso), "paparazzi" sözcüğünün kaynağıdır.

Senaryoyu Fellini, Ennio Flaiano, Tullio Pinelli ve Brunello Rondi yazdı, müziği Nino Rota besteledi. L'Osservatore Romano müstehcen bulunca film bazı ülkelerde yasaklandı; İspanya'da ancak 1980'de gösterildi. Yine de eleştirel ve ticari başarı yakaladı, 2008'de İtalya'nın "kurtarılması gereken 100 film" listesine girdi.

YönetmenFederico Fellini
Yapım ŞirketiPathé

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Marcello Mastroianni Marcello Mastroianni Oyuncu · 72 yaşında vefat etti Ida Galli Ida Galli Sinema oyuncusu · doğum yılı 1939 Anita Ekberg Anouk Aimée Yvonne Furneaux Magali Noël Alain Cuny Annibale Ninchi Walter Santesso Valeria Ciangottini Riccardo Garrone Laura Betti Lex Barker Gianni Baghino Polidor

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tatlı Hayat'ın cüretkârlığı konusundan çok biçiminde. Klasik olay örgüsü yerine bir giriş, ara bölümle kesilen yedi uzun epizot ve bir kapanıştan oluşan yapı, kahramanın partiden partiye savrulmasını anlatının kendisine dönüştürüyor: film de Marcello gibi bir yere varmadan dolaşıyor. Nino Rota'nın müziği bu dağınıklığa bir ritim ve ironi katıyor. Bu tercih bedelsiz değil; dramatik ilerleme bekleyen izleyici için uzun epizotlar yorucu olabilir ve film sabır istiyor. Ama modern sinemada anlatı ile karakterin ruh hâlinin bu kadar örtüştüğü az örnek var; Altın Palmiye'nin neden geldiğini yapısı açıklıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, ünlü kültürünün ve magazin basınının yükselişini daha başlarken yakalıyor. Paparazzi sözcüğünün bir yan karakterin adından doğması tesadüf değil: Tatlı Hayat, gösterişli bir yaşamın fotoğraflanıp satıldığı bir medya düzenini neredeyse belgesel bir sezgiyle önceden görmüş. Savaş sonrası Roma'nın parlak yüzünün ardındaki boşluk ve anlam arayışı da dönemin ruhuna dair güçlü bir gözlem. Vatikan gazetesinin filmi müstehcen bulması ve bazı ülkelerde yasaklanması ise o yılların ahlak sınırlarının nerede durduğunu gösteriyor; bugün o sınırlar değişti, ama filmin sorduğu soru eskimedi.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Çocuklarla izlenecek bir film değil. Yetişkin dünyasını, eğlenceleri ve ilişkileri anlatıyor; döneminde müstehcen bulunup bazı ülkelerde yasaklanmış. Ayrıca uzun ve yavaş ilerleyen bölümlerden oluşuyor, gençlerin bile sabrını zorlayabilir. Sinemaya meraklı yetişkinler için; sinema tarihine ilgi duyan büyük gençler ise ebeveynleriyle birlikte izleyip üzerine konuşabilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar