Biyografi Dünyası
Sanctuary

Freistatt

Film · 2015 · 12 kişi

Marc Brummund, Alman dramı Sanctuary'yi (Almanca özgün adıyla Freistatt) 2015'te yönetti; senaryoyu Nicole Armbruster ile birlikte yazdı. Film, 1960'ların sonunda kiliseye bağlı eğitim yurtlarında uygulanan aşağılayıcı ve şiddet içeren yöntemleri kişisel bir hikâye üzerinden ele alır. Anlatı, bir diyakoni kurumunda kalmış eski bir yurt sakininin tanıklığına dayanır. Çekimler olayların geçtiği Freistatt diyakoni merkezinin çevresinde yapıldı; 1968'de kurumu işleten Bethel'deki von Bodelschwingh vakıfları, geçmişle hesaplaşmanın parçası olarak çekimleri destekledi.

Hikâye 1968 yazında geçer. On dört yaşındaki Wolfgang, üvey babasıyla yaşadığı çatışmanın ardından gençlik dairesi eliyle Freistatt'taki Hıristiyan eğitim kurumuna gönderilir. Orada askerî bir düzen hüküm sürer: görevliler "kardeş" diye anılır, çocuklar turba bataklığında ağır işlerde çalıştırılır, biri kuralı çiğnediğinde bütün grup cezalandırılır. Wolfgang, ev babası Brockmann'a boyun eğmeyi reddeder; kaçma girişimlerinin bedelini dayakla ve açlıkla öder. Wolfgang'ı Louis Hofmann canlandırır; kadroda Katharina Lorenz, Uwe Bohm, Alexander Held, Stephan Grossmann ve Max Riemelt de yer alır.

Film dünya prömiyerini Max Ophüls Preis festivalinde yaptı ve burada seyirci ödülünü ile gençlik jürisi ödülünü aldı. 25 Haziran 2015'te vizyona girdi. Almanya'nın 88. Akademi Ödülleri için Yabancı Dilde En İyi Film adayını seçerken belirlediği sekiz filmlik kısa listede yer aldı; seçim Labyrinth of Lies'a gitti.

YönetmenMarc Brummund

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Uwe Bohm Uwe Bohm Oyuncu · 60 yaşında vefat etti Louis Hofmann Katharina Lorenz Alexander Held Stephan Grossmann Max Riemelt Anna Bullard-Werner Langston Uibel Megan Gay Hans Peter Korff Katharina Schütz Hendrik von Bültzingslöwen

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Freistatt, 1960'ların sonunda kiliseye bağlı çocuk yurtlarında uygulanan aşağılayıcı ve şiddet içeren yöntemleri tek bir çocuğun hikâyesi üzerinden görünür kılıyor. Filmin 1968 yazında geçmesi, bu düzenin ne kadar yakın bir geçmişe ait olduğunu hatırlatıyor. Bir gençlik dairesinin, üvey babasıyla çatışan bir çocuğu askerî disiplinle yönetilen bir kuruma gönderebilmesi, devletin ve kilisenin çocuğu korumak yerine terbiye etmeyi seçtiği bir anlayışı gösteriyor. Eski bir yurt çocuğunun tanıklığına dayanması ve kurumu o dönem yöneten vakfın çekimlere destek vermesi de yüzleşme açısından önemli.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Brummund, malzemesini sansasyona çevirmeden anlatmayı seçiyor; baskı, tek tek şiddet anlarından çok, bir kural çiğnendiğinde bütün grubun cezalandırılması gibi sistemin kendi işleyişi üzerinden kuruluyor. Bu yaklaşım filmin en güçlü yanı. Zayıf yanı ise yapının öngörülebilirliği: başkaldıran genç, kaçış denemeleri ve bedelleri; kurum dramlarının tanıdık döngüsünden pek çıkılmıyor ve ilerleyen bölümlerde tekrar hissi doğuyor. Seyirci ödülü ve gençlik jürisi ödülü, filmin geniş kitleye ulaşabilen bir dili olduğunu gösteriyor; ama biçim olarak riskten kaçınan, güvenli bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu gerçek bir tanıklığa dayanıyor ve sert. Bir çocuğun kaçmaya çalıştığı için dayak ve açlıkla cezalandırılması küçükler için uygun değil. On beş yaşın üstündeki gençlerle izlenebilir; çocuk hakları ve kurumlarda şiddet üzerine konuşmak için iyi bir fırsat da olabilir. Ama öncesinde ne izleyeceğinizi bilin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar