Biyografi Dünyası
Quiet Chaos

Caos calmo

Film · 2008 · 15 kişi

Antonello Grimaldi, 2008 tarihli İtalyan dramı Sessiz Kaos'u (özgün adı Caos calmo, İngilizce adıyla Quiet Chaos) yönetti. Film, Sandro Veronesi'nin 2006'da Strega Ödülü kazanan aynı adlı romanından uyarlanmıştır. Senaryo Nanni Moretti, Francesco Piccolo ve Laura Paolucci imzalıdır; yapımcı şirket Fandango'dur. Yapım, Berlin Film Festivali'nin 2008 programında yer almış ve İstanbul Film Festivali'nde de ilgi görmüştür.

Hikâye, başarılı bir televizyon yöneticisi olan Pietro Paladini'nin (Nanni Moretti) yasına odaklanır. Pietro bir gün kardeşiyle birlikte sahilde boğulmak üzere olan iki kadına yardım eder; eve döndüğünde ise karısının öldüğünü öğrenir. Küçük kızını tek başına büyütmek zorunda kalan Pietro, kızının okuldaki ilk günü onu bırakır ve okulun karşısındaki parkta akşamı bekler. Bu bekleyiş her güne yayılır. Kısa sürede iş arkadaşları, patronu ve tanıdıkları parka gelmeye başlar, Pietro da işlerini oradan yürütür. Alessandro Gassmann Carlo'yu canlandırır; Valeria Golino Marta'yı, Isabella Ferrari ise Eleonora Simoncini'yi oynar. Kadroda ayrıca Kasia Smutniak, Silvio Orlando, Alba Rohrwacher ve Roman Polanski gibi isimler vardır.

Filmin müziğini Paolo Buonvino, yapımcılığını Domenico Procacci üstlenmiştir. Süresi yaklaşık yüz on iki dakikadır. Bazı kaynaklar yapımı İngiltere-İtalya ortak yapımı olarak da kaydeder.

YönetmenAntonello Grimaldi
Yapım ŞirketiFandango

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Isabella Ferrari Isabella Ferrari Oyuncu · 62 yaşında Kasia Smutniak Kasia Smutniak Oyuncu · 47 yaşında Nanni Moretti Alessandro Gassmann Valeria Golino Blu Yoshimi Hippolyte Girardot Denis Podalydès Charles Berling Silvio Orlando Alba Rohrwacher Manuela Morabito Roberto Nobile Babak Karimi Beatrice Bruschi

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Sessiz Kaos'un cesur yanı, yası bir olay örgüsüne değil bir mekâna bağlaması: okulun karşısındaki park filmin sahnesi hâline geliyor ve dünya Pietro'ya ancak oraya gelerek ulaşıyor. Bu durağan yapı, karakterin içine kapanışını biçim düzeyinde de hissettiren akıllıca bir fikir. Ancak aynı fikir filmin zaafına da dönüşebilir; parka gelen her yeni ziyaretçi bir sonraki sahneyi doğuruyor ve anlatı zaman zaman art arda dizilmiş karşılaşmalara dönüşme tehlikesi taşıyor. Senaryoda da imzası bulunan Nanni Moretti'nin başrolde olması, filmin tonunu büyük ölçüde onun yorumuna emanet ediyor. İç sesle ilerleyen bir romanı perdeye taşırken bekleyişin kendisini görüntüye dönüştürmek de akılda kalan bir uyarlama çözümü.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, yasın nasıl yaşanması gerektiğine dair toplumsal beklentilere sessizce itiraz ediyor. Pietro'nun parktaki bekleyişi bir kaçış gibi görünse de bir noktada iş dünyasına karşı bir duruşa dönüşüyor: başarılı bir televizyon yöneticisi masasına dönmek yerine işini parktan yürütüyor ve şirket hayatı ona gelmek zorunda kalıyor. Bu ters dönmüş düzen, modern iş kültürünün insandan ne kadar çok şey talep ettiğini düşündürüyor. Eşini kaybedip kızını tek başına büyütmek zorunda kalan bir babanın hikâyesi olarak da ebeveynlik rollerine ilgi çekici bir bakış sunuyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu ağır bir film: bir baba eşini kaybediyor ve küçük kızıyla yalnız kalıyor. Hikâye büyük ölçüde bir parkta bekleyen bir adamın etrafında dönüyor, yani hareketli bir film beklemeyin. Çocuklarla oturup izlenecek bir yapım değil, ergenlere de ağır gelebilir. Kayıp ve ebeveynlik üzerine düşünmek isteyen yetişkinler için daha uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar