L'amour en fuite

L'amour en fuite

Film · 1979 · 10 kişi

François Truffaut'nun 1979'da çektiği romantik komedi-drama L'amour en fuite (Türkçe adıyla Kaçan Aşk), yönetmenin Antoine Doinel karakteri etrafında kurduğu serinin beşinci, son filmidir. Seri, yarı otobiyografik Les Quatre cents coups ile başlamış; Antoine et Colette (1962), Baisers volés (1968) ve Domicile conjugale (1970) ile sürmüştü. Doinel'i serinin tamamında olduğu gibi yine Jean-Pierre Léaud canlandırır. Film, 29. Berlin Uluslararası Film Festivali'ne seçildi.

Doinel yolun yarısına merdiven dayamıştır. Müziğe yetenekli, ilkokula giden bir oğlu, boşanmak üzere olduğu karısı Christine (Claude Jade) ve plak dükkânında tezgâhtarlık yapan sevgilisi Sabine (Dorothée) vardır; Sabine'le de anlaşmakta Christine'le olduğu kadar zorlanır. Asla kaçamayacağı geçmişi ve vazgeçemediği yalanlar peşini bırakmaz. Gençlik aşkı Colette (Marie-France Pisier) yeniden hayatına girince eski sayfalar tekrar açılır. Kadroda Dani (Liliane) ve Daniel Mesguich de yer alır.

Hikâye doğrusal olmayan biçimde anlatılır; filmin büyük kısmı serinin önceki filmlerinden alınmış sahnelerle yapılan geriye dönüşlerden oluşur ve Antoine ile Christine'in yolculuğunu yeniden gösterir. Bu yapı, filmi serinin hayranları için bir hatırlatma ve eski filmlere sevgi dolu bir selam haline getirir. Senaryoyu Truffaut, Marie-France Pisier ve Jean Aurel yazdı. Müziği Georges Delerue besteledi; film renkli ve siyah-beyaz bölümler içerir ve yaklaşık 89 dakika sürer.

YönetmenFrançois Truffaut
Yapım ŞirketiLes Films du Carrosse

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Daniel Mesguich Daniel Mesguich Tiyatro oyuncusu · 74 yaşında Jean-Pierre Léaud Jean-Pierre Léaud Sinema oyuncusu · 82 yaşında Marie-France Pisier Claude Jade Dani Dorothée Julien Bertheau Jean-Pierre Ducos Alain Ollivier Julien Dubois

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Truffaut'nun Antoine Doinel döngüsünü kapatan bu film, beş filme yayılan bir karakter yolculuğuna alışılmadık bir veda. Önceki filmlerden alınan sahnelerle kurulan doğrusal olmayan anlatı, Léaud'nun yüzünde zamanın geçişini görünür kılıyor; bu, başka bir filmin kolay kolay sunamayacağı bir imkân. Ama aynı tercih filmin zayıf noktası da: geri dönüşler o kadar çok yer kaplıyor ki yeni hikâye çoğu zaman bir derleme gibi duruyor. Doinel'in yalanlarından kurtulamaması tanıdık, fakat karaktere yeni bir şey eklemiyor. Döngüyü bilmeyen biri için kesinlikle bir başlangıç noktası değil; seriyi sevenler içinse dokunaklı bir selam.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Yetmişlerin sonunda çekilen film, boşanmayı, dağılan aileyi ve kararsız ilişkileri bir trajedi olarak değil, modern hayatın sıradan bir parçası olarak gösteriyor. Doinel; boşanmak üzere olduğu karısı, okula giden oğlu ve yeni sevgilisi arasında sıkışmış bir adam, evlilik kurumunun eski kesinliğini yitirdiği bir dönemin tipik figürü. İlk aşkının geri dönmesi, geçmişin bu kuşak için ne kadar ağır bir yük olabileceğini düşündürüyor. Film bu dönüşümü yargılamadan izliyor; ancak kadın karakterlerin hikâyeleri Doinel'in bakışının gölgesinde kalma riski taşıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, çocuklara değil yetişkinlere göre bir film. Boşanma, yalanlar ve eski aşklar üzerine kurulu. Geri dönüşlerle ilerleyen anlatıyı takip etmek de kolay değil; serinin önceki filmlerini bilmeyen gençler kopabilir. Romantik Fransız sinemasını seven büyükler için sakin bir akşam seçeneği olabilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar