Biyografi Dünyası
Hicran Yarası

Hicran Yarası

Film · 1959 · 3 kişi

Metin Erksan'ın yönettiği siyah-beyaz Türk dram filmi Hicran Yarası, 1959'da çevrildi. Bir sokak şarkıcısının aşk ve yoksulluk arasında sıkışan hayatını anlatan film, başroldeki Sadri Alışık'la birlikte o yılın en çok izlenen iki yapımından biri oldu. Erksan'ın kara sevda temasını ilk kez ele aldığı çalışma olarak da anılır. Ne var ki filmin bütün kopyaları bir yangında yok olmuş, bu yüzden günümüze tek bir kopyası bile ulaşmamıştır.

Sadri Alışık'ın canlandırdığı Ali, iki arkadaşıyla birlikte bir gecekonduda yaşayan ve sokaklarda şarkı söyleyerek geçinen bir gençtir. Sevdiği kızla evlenmeye karar verdiklerinde işler karışır: Ali'ye gönül veren yalnızca o değildir. Komşu kızı dansöz Özcan da, onu ünlü yapmayı vaat eden zengin bir dul da gencin peşindedir. Ali'nin bu kadına ilgisiz kalması olayları beklenmedik ve karanlık bir yöne sürükler; yoksulluğun baskısı da âşıkların yollarını sınar. Oyuncu kadrosunda Alışık'ın yanı sıra Mualla Kaynak (Şükran), Neşe Yulaç, Özcan Tekgül ve Kadir Savun yer alır.

Senaryoyu Metin Erksan, İsmail Avşar ile birlikte yazdı; yapımcı Nazif Duru, görüntü yönetmeni Kemal Akkavuk'tur.

YönetmenMetin Erksan

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Neşe Yulaç

Ortak oyunculu yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Hicran Yarası, adını duyup da göremediğimiz filmlerden; bütün kopyaları bir yangında yok olmuş. Sadri Alışık'ın sokaklarda şarkı söyleyerek geçinen Ali'si, gecekondu, yoksulluk ve kara sevda... Yeşilçam'ın en sevdiğim damarları bu hikâyede buluşuyor. Filmin o yılın en çok izlenen iki yapımından biri olması, seyircinin bu sıcaklığa nasıl bağlandığını anlatıyor. Bir filmin yalnızca anlatılarla yaşaması insanın içini burkuyor; o sokak şarkılarını bir kez olsun dinleyebilmeyi ne çok isterdim.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Kayıp bir film hakkında yazmak, eleştirinin sınırlarını kabul etmekle başlar: Hicran Yarası'nın kurgusunu, Kemal Akkavuk'un siyah-beyaz görüntülerini ya da Erksan'ın sahneleri nasıl kurduğunu bugün kimse doğrudan değerlendiremiyor. Elimizde kalan, bir anlatı iskeleti. Bu iskelet, Erksan'ın kara sevda temasına ilk kez eğildiği iş olarak önem taşıyor. Öte yandan sokak şarkıcısı, birden fazla kadının peşinde olduğu genç ve onu ünlü yapmayı vaat eden zengin dul gibi öğeler, dönemin melodram kalıplarına oldukça yakın duruyor; kayıtlardaki uzun süre de bu kalıbın uzatılmış olabileceğini düşündürüyor. Asıl kayıp, bu formülün içinde Erksan'ın neyi farklı yaptığını artık bilemeyecek olmamız.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Hicran Yarası'nın hikâyesi, 1959 Türkiye'sinin tanıdık bir manzarasını içeriyor: iki arkadaşıyla gecekonduda yaşayan, sokaklarda şarkı söyleyerek geçinen bir genç. Aşkın yoksullukla sınanması ve şöhret vaadinin zengin bir dulun elinde adeta bir pazarlığa dönüşmesi, sınıf farkının duygusal ilişkilere nasıl sızdığını gösteren bir çerçeve sunuyor. Filmin o yılın en çok izlenen iki yapımından biri olması, seyircinin bu dünyada kendinden bir şey bulduğunu düşündürüyor. Bütün kopyaların bir yangında yok olması ise sinema mirasının ne kadar kırılgan olduğunu acı biçimde hatırlatıyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar