Faize Hücum

Faize Hücum

Film · 1982 · 12 kişi

Zeki Ökten'in 1982'de yönettiği Faize Hücum, bir Türk filmidir. Renkli ve 35 mm çekilen yapım 102 dakika sürer ve Belge Film imzasını taşır. Hikâyesi, çekildiği yıllarda Türkiye'de yaşanan Bankerler Krizi'nden yola çıkar. Toplumsal gerçekçi bir bakışla kurulan film, zaman zaman hicve de başvurur. Televizyon kanallarındaki ilk gösterimlerinde sansürle yayımlandığı belirtilir; birçok ödül almış, Agah Özgüç'ün 100 Filmde Türk Sineması kitabında yer alan filmlerden biri olmuştur.

Merkezdeki kişi, otuz yıllık hizmetin ve yirmi iki takdirnamenin ardından emekli olmuş eski memur Kamil Bey'dir; rolünde tiyatro kökenli sanatçı Genco Erkal vardır ve Erkal'ın yorumu filmi uzun süre eleştirmenlerin gündeminde olumlu tutmuştur. Kamil Bey önce ikramiyesini ve üç aylık maaşını, ardından baba yadigârı evini satıp, mantar gibi türeyen bankerlere yatırır. Başkalarıyla birlikte köşeyi çabuk dönme hırsına kapılan kahramanı, çarpık bankercilik ekonomisinin sonunda acı bir düş kırıklığı bekler: o da faizlerini alamayan bankerzedelerden biri olur.

Senaryo Fehmi Yaşar'a aittir. Yapımcılar Zeki Ökten, İsmet Kazancıoğlu ve Sabahattin Çetin'dir; müziği Cem İdiz, görüntü yönetimini Hüseyin Özşahin üstlenmiştir. Oyuncu kadrosunda Genco Erkal'ın yanında Ahmet Sezerel (Murat), Asuman Arsan (Saniye), Barış Altay (Yılmaz), Hikmet Karagöz (Kapıcı Cemal), Turgut Savaş (Süleyman Kırçıl) ve Levent Dönmez (Banker Kazım Anadol) yer alır.

YönetmenZeki Ökten
Yapım ŞirketiBelge Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Turgut Savaş, Levent Dönmez

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Faize Hücum, çekildiği yıllarda yaşanan Bankerler Krizi'ni sıcağı sıcağına perdeye taşıdığı için değerli bir toplumsal belge. Kahramanın otuz yıllık hizmeti ve yirmi iki takdirnamesiyle örnek bir memur olarak çizilmesi bilinçli bir tercih: hızlı kazanç hırsına kapılanın yalnızca açgözlü ya da saf biri olmadığını, düzenin en dürüst yurttaşını bile içine çekebildiğini söylüyor. Film bunu toplumsal gerçekçi bir dille kurup zaman zaman hicve başvuruyor; böylece bireysel bir yıkımı bir dönemin ekonomik ahlakına bağlıyor. Televizyondaki ilk gösterimlerinde sansürle yayımlandığının belirtilmesi de konunun o yıllarda ne kadar hassas olduğunu düşündürüyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Zeki Ökten'in bu filmi, Türk sinemasının gülerken düşündürmeyi bilen damarından geliyor. Mizahı kaba bir kahkahaya değil, insanın zaafına yöneltmesi onu ayrı bir yere koyuyor. Filmin yükünü taşıyan, tiyatrodan gelen Genco Erkal'ın Kamil Bey yorumu; eleştirmenlerin filmi uzun süre olumlu anmasında bu oyunculuğun payı büyük. Agah Özgüç'ün 100 Filmde Türk Sineması kitabında yer alması da şaşırtıcı değil. Klasiklerle büyümüş bir göz için burada sevilecek olan, ahlaki merkezi kaybetmeyen bir hikâye; acı bir sonu gizlemeyen ama karakterine şefkatle bakan bir anlatım.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kolay para hırsının bir aileye neler kaybettirebileceğini anlatan, gülerken düşündüren bir film. Büyük çocuklar ve gençlerle izleyip birikim, borç ve "çabuk zengin olma" vaatleri üzerine konuşmak için iyi bir fırsat. Ama hikâye acı bir yere varıyor ve siyasi hiciv, ekonomi dili küçük çocuklara uzak kalır. Onlar için sıkıcı olabilir; büyükanne ve büyükbabalar ise o yılları hatırlayarak ilgiyle izleyebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar