Be Sick... It's Free

Il medico della mutua

Film · 1968 · 3 kişi

Luigi Zampa, 1968'de commedia all'italiana geleneğinin klasiklerinden sayılan İtalyan komedisi Il medico della mutua'yı (uluslararası adıyla Be Sick... It's Free) yönetti. Başrolünde Alberto Sordi bulunan film, Giuseppe D'Agata'nın aynı adlı romanından uyarlanmıştır. Adındaki "mutua", İtalya'daki sağlık sigortası kurumlarını anar; film bu kurumların çevresinde dönen düzeni hedef alır. Yaklaşık 99 dakika süren yapım İtalyanca çekilmiştir ve Fransa'da Le Gynéco de la mutuelle adıyla gösterilmiştir.

Sordi, mesleğinde ve toplumsal basamaklarda hızla yükselmek isteyen genç, hırslı doktor Guido Tersilli'yi oynar. Tersilli, sigorta sisteminin açıklarını kendi çıkarına kullanmayı öğrenir: hasta listesini şişirir, gereksiz tedaviler yazar ve bürokrasiyi sağarak, sonunda kendi kliniğini açacak kadar zenginleşir. Böylece film, sağlık düzenine ve onun doğurduğu fırsatçılığa keskin bir hiciv yöneltir. Kadroda Ida Galli, Bice Valori, Sara Franchetti, Leopoldo Trieste, Pupella Maggio ve Claudio Gora da yer alır.

Senaryoyu Sergio Amidei, Alberto Sordi ve Luigi Zampa birlikte yazmıştır. 2008'de İtalyan Kültür Mirası Bakanlığı, filmi 1942-1978 arasında ülkenin ortak belleğini değiştirmiş yapıtlardan oluşan "kurtarılması gereken 100 İtalyan filmi" listesine aldı. Tersilli karakterinin öyküsü, Il Prof. Dott. Guido Tersilli, primario della clinica Villa Celeste, convenzionata con le mutue adlı devam filmiyle sürdü. Film, İran'da devrimden önce dublajlı olarak sinemalarda oynadı.

YönetmenLuigi Zampa

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

1968 yapımı bu hiciv, İtalya'nın sağlık sigortası fonlarını, yani başlıktaki mutua sistemini hedef alıyor. Guido Tersilli'nin hasta listelerini şişirip gereksiz tedaviler yazarak zenginleşmesi, bürokrasinin bıraktığı boşlukların fırsatçılığı nasıl beslediğini çarpıcı biçimde gösteriyor. Film, meslekte ve toplumda hızla yükselme hırsıyla meslek etiği arasındaki gerilimi tartışmaya açıyor. İtalyan Kültür Bakanlığı'nın onu 1942-1978 arasında ülkenin toplumsal belleğini değiştiren 100 film arasına alması anlamlı. Kamu hizmetlerinin nasıl istismar edilebileceği sorusu bugün de güncel; devrim öncesi İran'da dublajlı gösterilmesi de konunun sınır tanımadığını düşündürüyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Luigi Zampa, Sergio Amidei ve Sordi'nin birlikte yazdığı senaryo, commedia all'italiana'nın en etkili silahını kullanıyor: sevimsiz bir karakteri izleyiciye sevimli gösterip sonra ona ayna tutmak. Sordi'nin hem senaryoda hem başrolde olması, Tersilli'nin oyuncunun kendi elinden çıkmış bir figür gibi durduğunu düşündürüyor. Giuseppe D'Agata'nın romanından uyarlanan yapı, tek bir fikri, sistemin istismarını, adım adım tırmandırarak ilerliyor; bu da yaklaşık 99 dakikalık süreyi derli toplu tutuyor. Zayıf yanı, hicvin hedefinin baştan belli olması; film sürprizle değil birikimle işliyor ve bu bazı izleyicilere tekrar gibi gelebilir. Yine de türün klasikleri arasında haklı bir yeri var.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar