Babanın Evlatları

Babanın Evlatları

Film · 1977 · 4 kişi

90 dakikalık renkli Türk macera komedisi Babanın Evlatları, 1 Şubat 1977'de vizyona girdi. Natuk Baytan'ın yönettiği film, Fuat Özlüer ile Erdoğan Tünaş'ın senaryosuna dayanır ve Erler Film imzasını taşıyan bir Türk-İtalyan ortak yapımıdır. Görüntü yönetmeni Çetin Gürtop'tur. Film yurt dışında The Three Superboys in the Snow adıyla, Almanca konuşulan ülkelerde ise 1985'te videoyla 3 Teufelskerle lachen alles nieder adıyla tanınmıştır.

Hikâye, evliliğinden ve kalabalık çocuk sürüsünden bunalmış veznedar Cafer'in (Öztürk Serengil) yüklü bir parayı zimmetine geçirip hapse düşmesiyle başlar. Soygundan hüküm giymiş üç kafadar, Pire Mehmet (Robert Widmark), Fırıldak Ömer (Tarık Akan) ve Cin Ali (Beyk İmanverdi), paranın yerini öğrenmek için cezaevine girip Cafer'e yaklaşır. Hapisten kaçan üçlü Cafer'i de yanlarında götürür; ama her biri parayı paylaşmamak için onu ayrı ayrı kaçırmaya çalışır. Cafer'i konuşturmak isteyen mafya babası Beşir (Hüseyin Alp) de işin içine girince kovalamaca, kılık değiştirmeler ve kargaşa büyür. Olaylar arasında kadın kılığına girme, Uludağ, teleferik ve Pera Palas da vardır.

Yönetmen olarak yurt dışı kaynaklarda Ernst Hofbauer'in adı da anılır ve yabancı sürümlerde oyuncu ile ekip için İngilizce kulağa gelen takma adlar kullanılmıştır. Seslendirme ve renklendirme Acar Film'de yapılmıştır.

YönetmenNatuk Baytan
Yapım ŞirketiErler Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Tarık Akan'ı ve Öztürk Serengil'i aynı filmde görmek, yetmişlerin Yeşilçam komedilerini sevenler için tatlı bir hatıra. Kılık değiştirmeler, kovalamacalar, Uludağ, teleferikler ve Pera Palas gibi mekânlar filme renkli bir hava katıyor. Ama itiraf etmeli: hikâyede o dönemin en sevdiğim yanı olan duygusal derinlik pek yok, her şey güldürmek için kurulmuş. Ahlaki bir merkez arayan izleyici, ganimeti paylaşmamak için birbirini atlatmaya çalışan karakterler arasında biraz yalnız kalabilir. Hafif bir eğlence olarak ise keyifli.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Zimmetine para geçiren bir banka memuru, hapisten kaçan üç soyguncu ve peşlerindeki bir mafya babası. Konu suç üzerine kurulu ama hepsi şakaya vurulmuş, tonu oyunbaz. Kılık değiştirme ve kovalamaca sahneleri çocukları güldürebilir. Yalnız bazı şakalar bugünün gözüyle eskimiş gelebilir, küçüklerle izlerken arada açıklama gerekebilir. Dedeler ve nineler için de güzel bir Tarık Akan nostaljisi.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Natuk Baytan'ın bu Türk-İtalyan ortak yapımı, dönemin dış pazara da göz kırpan macera komedisi formülünün tipik bir örneği: üç soyguncu, zimmete geçirilmiş bir para ve sürekli tırmanan bir kovalamaca. Yabancı versiyonlarda oyuncuların İngilizce takma adlarla anılması ve bazı kaynakların yönetmen olarak Ernst Hofbauer'i de göstermesi, filmin uluslararası dolaşım için tasarlandığını düşündürüyor. Uludağ ve Pera Palas gibi mekânlar görsel çeşitlilik sağlıyor. Sorun, yapının epizodik olması: Cafer'i her biri ayrı ayrı kaçırmaya çalışan üçlünün oyunu bir noktadan sonra tekrara düşüyor ve sahneler esprilerin art arda dizilmesinden öteye geçemiyor. Dönemin popüler sinemasına ilgi duyanlar için bir belge; komedi olarak ise iniş çıkışlı.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar