Biyografi Dünyası
125

125, rue Montmartre

Film · 1959 · 15 kişi

Gilles Grangier 1959'da 125 Rue Montmartre'ı (Fransızca özgün adıyla 125, rue Montmartre) siyah-beyaz bir Fransız polisiyesi olarak çekti. Suç ve dram öğelerini birleştiren yapım, türün film noir koluna da yazılır. Süresi 85 dakikadır. Almanya'da Tatort Paris adıyla gösterilmiş, Rusça, Bulgarca ve Yunanca başlıklarında ise adı doğrudan sokak adresi olarak, yani "Monmartr Sokağı 125" anlamında çevrilmiştir. Hikâye, André Gillois'nın 1958'de yayımlanan ve polisiye edebiyatın Quai des Orfèvres Ödülü'nü kazanan aynı adlı romanına dayanır.

Başrolde Lino Ventura vardır ve kendi isteği dışında bir cinayet olayının içine sürüklenen bir gazete satıcısını oynar. Ona Andréa Parisy ile Robert Hirsch eşlik eder. Oyuncu kadrosunda ayrıca Alfred Adam, Charles Lemontier, Christian Lude, Dora Doll, Jean Desailly, Henri Crémieux ve Jacques Monod gibi isimler yer alır. Filmin diyalogları Fransızcadır.

Senaryoyu Grangier, romanın yazarı Gillois, Jacques Robert ve Michel Audiard birlikte hazırlamıştır; yani uyarlama, hikâyeyi yaratan yazarın da katkısıyla yazılmıştır. Çekimler Paris'teki Boulogne Stüdyoları'nda ve Montmartre çevresindeki dış mekânlarda yapılmış, filmin dekorlarını sanat yönetmeni Robert Bouladoux tasarlamıştır.

YönetmenGilles Grangier

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Henri Crémieux Henri Crémieux Oyuncu · 83 yaşında vefat etti Jacques Monod Jacques Monod Sinema oyuncusu · 67 yaşında vefat etti Alfred Adam Andréa Parisy Charles Lemontier Christian Lude Dora Doll Émile Genevois Georges Demas Gilles Grangier Jacques Préboist Jean Desailly Jean Juillard Lino Ventura Georges Loriot

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Grangier'nin filmini ilginç kılan, film noir'ı Paris'in gündelik yüzüne indirmesi: merkezde bir dedektif ya da gangster değil, bir cinayetin içine istemeden sürüklenen bir gazete satıcısı var. Bu tercih, türün kaderci havasını sıradan bir adamın omzuna yüklüyor ve seyirciyi soruşturmanın değil, çaresizliğin tarafına geçiriyor. Senaryo masasında romanın yazarı Gillois ile Michel Audiard'ın birlikte oturması, olay örgüsüne sadık ama diyalogda keskin bir uyarlama vaat ediyor. Boulogne Stüdyoları'ndaki dekorlarla Montmartre'daki dış çekimlerin buluşması da semti hikâyenin bir parçası hâline getiriyor. Bence filmin asıl gücü, gösterişe kaçmadan kurduğu bu mahalle ölçeğindeki gerilimde.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Masum bir adamın kendini bir cinayetin ortasında bulması her zaman işe yarayan bir kurulum, çünkü risk baştan kişisel. Yine de bu dönemin Fransız noir'ları gerilimi genelde kovalamaca ve silah sesinden çok atmosfer ve sıkışmışlık hissiyle kurar. Bugünün hızına alışmış biri için bu ölçülü tempo sabır isteyebilir; türün köklerini merak edenler içinse iyi bir durak.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin merkezine bir gazete satıcısını koyması, 1950'lerin sonundaki Paris'e aşağıdan bakmanın bir yolu. Montmartre burada bence kartpostal manzarasından çok, sıradan insanların yaşadığı bir semt olarak öne çıkıyor; dış çekimlerin o sokaklarda yapılması bu duyguyu güçlendiriyor. Kendini savunacak bir nüfuzu olmayan bir adamın bir cinayet olayına çekilmesi, dönemin polisiyelerinde sık rastlanan bir kaygıyı taşıyor: sıradan insanın adalet mekanizması karşısındaki kırılganlığı. Film bunu ders verir gibi değil, hikâyenin akışı içinde hissettiriyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar