Flavija Heretikinja (Flavia, la monaca musulmana) (prevedeno)

Flavia the Heretic, izvornog naziva Flavia, la monaca musulmana („Muslimanska redovnica Flavia“), italijansko-francuska je koprodukcija iz 1974. godine u režiji Gianfranca Mingozzija. Film se ubraja u kontroverzni pokret „nunsploitation“ iz 1970-ih; dakle, primjer je eksploatacijskog filma koji teme samostana i redovnica obrađuje kroz erotiku i nasilje. Međutim, u ostvarenju ima i elemenata društvene kritike. Film od oko 100 minuta snimljen je na italijanskom jeziku i prikazivan je pod različitim nazivima u različitim zemljama: u Njemačkoj kao Castigata – Die Gezüchtigte i Die Nonne und der Freibeuter, u Francuskoj kao Flavia la défroquée, u Španiji kao La novicia musulmana.

Priča se odvija u južnoitalijanskoj regiji Apuliji, na pozadini događaja koji podsjećaju na osmanski pohod na Otranto. U središtu je Flavia, mlada redovnica koja ne prihvata ulogu koja joj je namijenjena niti pritisak koji doživljava. Ona se buni protiv patrijarhalnog poretka; njena potraga za slobodom i pravdom približava je redovima islamske vojske. Njena pobuna ubrzo prerasta u spiralu nasilja. U glavnoj ulozi je Florinda Bolkan; u glumačkoj postavi su i María Casarès, Anthony Higgins, Claudio Cassinelli i Guido Celano.

Scenarij je Mingozzi napisao zajedno s Ranierom Di Giovanbattistom; film se zasniva na motivima inspirisanim pohodom na Otranto.