Fasada po fasadi (Cara a cara) (prevedeno)

Faccia a faccia (Face to Face) je italijansko-španski špageti vestern koji je Sergio Sollima snimio 1967. godine. Sollima je scenarij napisao zajedno sa Sergiom Donatijem, film je producirao Alberto Grimaldi, a muziku je komponirao Ennio Morricone. U glavnim ulogama produkcije od oko 112 minuta su Gian Maria Volonté, Tomas Milian i William Berger.

Profesor Brad Fletcher (Volonté), koji predaje na univerzitetu u New Englandu, zbog zdravlja napušta posao i odlazi u Teksas. Tamo ga kao taoca uzima ranjeni odbjegli odmetnik Solomon "Beauregard" Bennet (Milian). Fletcher pomaže razbojniku da se oporavi i pokušava mu objasniti da je živ čovjek vrijedniji od mrtvog. U tom čudnom prijateljstvu on podlijeva čaru života izvan zakona i, umjesto da se vrati običnom životu, pridružuje se Bennetovoj bandi. Dvojica muškaraca gotovo zamjenjuju moralne vrijednosti i na kraju na čelo bande dolazi Fletcher. U glumačkoj postavi su i Aldo Sambrell, Nello Pazzafini i Gianni Rizzo.

Priča se često čita kao alegorija o usponu fašizma u Evropi; u njenoj osnovi su Sollimina iskustva iz ratnih godina i vjerovanje da okolina i društvo oblikuju ljudski karakter. Film je postigao veliki uspjeh na evropskim blagajnama, a za priču i glumu dobio je pohvale kritičara i istraživača žanra; na prikaz Fletcherove transformacije bilo je i nekih prigovora. Sollima je film smatrao jednim od svojih najboljih i najličnijih filmova. Ovo je drugi od triju reditelja vesterna.