Neka ovo bude posljednji put (Bu Son Olsun) (prevedeno)

Orçun Benli je u svom prvom dugometražnom filmu, Bu Son Olsun, iznio turski film koji državnom udaru od 12. septembra 1980. pristupa humorno, u maniru crne komedije. Benli je film i napisao i režirao; u scenariju mu se pridružuje Şükrü Üçpınar. Film je u kina širom Turske ušao 6. januara 2012, ostao u prikazivanju 18 sedmica, privukao 79.663 gledaoca i ostvario zaradu od 615.512 TL.

Yaşar (Mustafa Uzunyılmaz), Apo (Orhan Eşkin), Kovboy Ali (Ferit Kaya), Cevat (Volga Sorgu) i Ertuğrul (Ufuk Bayraktar) pet su prijatelja koji žive na ulici; jedina im je briga da se najedu i da se ne rastaju od vina. Kada se na jutro udara suoče sa zabranom kretanja, gube i ulicu, jedino mjesto na koje su mogli ići, i lančanim nizom nesporazuma dospijevaju u zatvor u kojem se drže politički zatvorenici. U zatvoru traje borba za moć između direktora Hızıra (Engin Alkan) i kapetana Kenana (Serdar Orçin), postavljenog nakon udara; petorka koristi tu zbrku da sebi napravi udoban kutak. Međutim, Yaşar, koji ne može podnijeti ono što se događa unutra, kuje plan da spasi zatvorenike koje poznaje i da ponovo spoji Sinana (Engin Altan Düzyatan) i Lale (Hazal Kaya), koje razdvajaju zidovi. Deniz Uğur je u ulozi medicinske sestre Nimet.

Muziku je radio Cahit Berkay, a za fotografiju je bio zadužen Vedat Özdemir. Producent filma je Uzak Yakın Film Yapımcılık, a distribuciju ima Özen Film.