Once Upon a Time, Cinema

Once Upon a Time, Cinema

Film · 1992 · 10 kişi

Once Upon a Time, Cinema (Farsça adı Nasreddin Şah, Sinema Oyuncusu, Türkiye'de Bir Zamanlar Sinema), ülkenin ilk sinemacısı ile onun gösterdiği bir filmdeki kadına âşık olan Şah'ın yolculuğu üzerinden İran sinemasının tarihini komedi zemininde anlatan 1992 yapımı bir İran fantastik komedisidir. Filmi Mohsen Makhmalbaf yazıp yönetti. Yapımın biçimi de bu amaca hizmet eder: Çoğunlukla siyah-beyaz, kısa bir bölümü renklidir ve sessiz dönemden itibaren eski İran filmlerinden alıntılar içerir.

Şarlo'ya benzetilen bu sinemacı ile Şah'ın şaşırtıcı yolculuğu, İran sinemasının geçmişini baştan sona kat eder. Ezzatolah Entezami, Nasreddin Şah, Muzafferüddin Şah ve Mash Hasan rollerini birlikte üstlenir; Dariush Arjmand Emir Kebir'i, Akbar Abdi Malijak'ı canlandırır. Kadroda ayrıca Fatemeh Motamed-Arya, Mahaya Petrosian, Mehdi Hashemi, Mohammad-Ali Keshavarz ve Morteza Ahmadi yer alır.

Makhmalbaf burada sessiz slapstick komedilerinin ve erken dönem fantastik filmlerin kalıplarını taklit eder ve onlarla oynar. Müziği Majid Entezami yaptı. Film, onuncu Fajr Film Festivali'nde en iyi film ve en iyi yönetmen dallarında aday gösterildi; Film dergisinin eleştirmen ve yazar anketinde de İran sinema tarihinin en iyi filmlerinden biri seçildi.

YönetmenMuhsin Mahmelbaf

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Morteza Ahmadi Morteza Ahmadi Oyuncu · 90 yaşında vefat etti Ezzatolah Entezami Dariush Arjmand Fatemeh Motamed-Arya Mahaya Petrosian Mehdi Hashemi Mohammad-Ali Keshavarz Jahangir Forouhar Parvaneh Masumi Akbar Abdi Malijak

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Once Upon a Time, Cinema'nın en büyük başarısı, biçimini konusuna tam oturtması. İran sinemasının tarihini anlatan bir film, bu tarihi kendi dokusunda da taşıyor: ağırlıkla siyah-beyaz görüntü, kısa bir renkli bölüm ve sessiz dönemden itibaren eski filmlerden alıntılar. Makhmalbaf sessiz slapstick komedilerinin ve erken fantastik filmlerin kalıplarını yalnızca taklit etmiyor, onlarla oynayarak sinemanın kendisine dair bir yorum yapıyor. Ezzatolah Entezami'nin üç rolü birden üstlenmesi de bu oyunbaz yapının bir parçası. Filmin zorluğu da buradan geliyor: alıntıların ve göndermelerin çoğu, İran sinemasını tanımayan biri için yarı yarıya kapalı kalabilir. Film dergisinin anketinde ülkenin en iyileri arasına girmesi şaşırtıcı değil; İran sinemasını tanıyanlar için bu göndermeler filmin asıl zevki.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin akıllıca yanı, sinemanın bir ülkeye gelişini saray ve iktidar üzerinden anlatması. Ona gösterilen bir filmdeki kadına âşık olan bir şah, iktidarın da görüntünün büyüsüne kapılabileceğini komik ama düşündürücü biçimde ortaya koyuyor. Nasırüddin Şah, Muzafferüddin Şah ve Emir Kebir gibi tarihî figürlerin bir komedinin içinde yer alması, resmî tarihe mesafeli ve oyunbaz bir bakış sunuyor. Film böylece İran'ın modernleşme serüvenini sinemanın kendi hikâyesiyle iç içe okuyor. Ancak tarih bilgisi olmayan izleyici için bu katman kolayca gözden kaçabilir; film arka planı açıklamakla pek uğraşmıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Sessiz film tarzındaki fiziksel komedi, küçük büyük herkesi bir yere kadar güldürebilir. Ama film büyük ölçüde siyah-beyaz ve eski İran filmlerinden alıntılarla dolu. Göndermeleri anlamak için sinema ve tarih bilgisi gerekiyor. Çocuklar ilk yarım saatten sonra sıkılabilir. Sinemayı seven yetişkinler ve meraklı gençler için daha uygun.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar