Nirvana

Nirvana

Film · 1997 · 15 kişi

Gabriele Salvatores, İtalyan siberpunk bilimkurgu filmi Nirvana'yı 1997'de yönetti. İtalyanca çekilen yapım İtalya, Fransa ve Birleşik Krallık ortaklığıyla hazırlanmıştır, yaklaşık 113 dakika sürer ve bilimkurgunun yanında distopya ile dram öğeleri taşır. 1997 Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı gösterilen film, siberpunk türünün klasik yapımlarından biri olarak kabul edilir.

Hikâye, oyun tasarımcısı Jimi'nin çevresinde gelişir. Jimi, kendi geliştirdiği sanal gerçeklik oyununun kahramanı Solo'nun bir bilgisayar virüsü yüzünden bilinç kazandığını fark eder. Her şeyi, hatta ölümü bile hissedebilen Solo, yaratıcısından yaşamına son vermesini ister. Jimi, oyun satışa çıkmadan Solo'yu şirket sunucularından silmek için zamanla yarışırken bir yandan da kendisini terk eden eşi Lisa'nın peşine düşer.

Başrollerde Christopher Lambert, Diego Abatantuono, Sergio Rubini ve Stefania Rocca yer alır; kadroda ayrıca Emmanuelle Seigner, Claudio Bisio, Silvio Orlando, Antonio Catania, Gigio Alberti, Paolo Rossi ve Amanda Sandrelli gibi isimler bulunur; Haruhiko Yamanouchi ise psikolog Okasama Starr'ı canlandırır. Senaryoyu Pino Cacucci ile Salvatores birlikte kaleme almıştır. Film Almanya'da 21 Ağustos 1997'de vizyona girdi.

YönetmenGabriele Salvatores

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Haruhiko Yamanouchi Haruhiko Yamanouchi Sinema oyuncusu · 80 yaşında Psikolog Okasama Starr Christophe Lambert Diego Abatantuono Stefania Rocca Emmanuelle Seigner Gigio Alberti Claudio Bisio Antonio Catania Silvio Orlando Antonello Grimaldi Ugo Conti Paolo Rossi Sergio Rubini Amanda Sandrelli Renato Sarti

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Bilinç kazanmış bir oyun karakteri ve sunuculardan silinmesi gereken bir zaman sınırı: fikir, süper bir gerilim için biçilmiş kaftan. Siberpunk atmosferi de türü sevenlere yetecek kadar karanlık ve tuhaf. Ama film bu fikri koşturmaktan çok üzerine düşünmeyi seçiyor; zamana karşı yarış sanıldığı kadar nefes kesmiyor. Hızlı bir siber gerilim değil, yavaş yanan bir distopya bekleyin.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Gabriele Salvatores, Nirvana'da Avrupa sinemasının pek alışık olmadığı bir türe, siberpunka girerken Hollywood'un efekt yarışına girmek yerine fikri öne çıkarıyor. Oyun kahramanı Solo'nun yaratıcısından ölmeyi istemesi, yaratıcı ile yaratılan arasındaki ilişkiyi felsefi bir düzeyde ele alan cesur bir çıkış noktası. Sorun, senaryonun bu çekirdeğe Jimi'nin ayrılan karısının peşine düşmesi gibi ikinci bir hattı eklemesi; iki hikâye birbirini besleyecekken yer yer birbirinin temposunu bölüyor. Yine de distopik atmosfer ve türün kalıplarını Akdeniz duyarlılığıyla yorumlama denemesi, filmin neden bir tür klasiği olarak anıldığını açıklıyor. Kusurlu ama iddialı bir iş.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Nirvana, internetin ve sanal gerçeklik oyunlarının henüz gündelik hayata yeni girdiği bir dönemin kaygılarını taşıyor. Film iki soruyu ön plana çıkarıyor: dijital bir varlık acı çekebiliyorsa ona karşı sorumluluğumuz nedir ve bir şirketin satışa hazırladığı ürün, içindeki bilinçten daha mı önemlidir? Oyunun piyasaya çıkmadan önce silinme telaşı, yaratıcılığın ticari takvime tabi kılındığı bir sektörü de ima ediyor. Bugün yapay zekâ ve dijital etik tartışmaları ortasında bakıldığında, film kendi döneminin ötesine uzanan bir sezgiye sahip görünüyor. Teknolojik ayrıntılarının eskimiş olması bu sorunun güncelliğini azaltmıyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar