Je suis timide mais je me soigne

Je suis timide mais je me soigne

Film · 1978 · 14 kişi

Pierre Richard, Fransız komedisi Je suis timide mais je me soigne'i (“Utangacım ama tedavi oluyorum”) 1978'de yönetti. Richard filmin senaryosunu da Jean-Jacques Annaud ve Alain Godard ile birlikte yazmış, başrolü kendisi üstlenmiştir. Yaklaşık 88 dakika süren film Fransa'da ticari başarı elde etti.

Richard'ın yanında Aldo Maccione ve Mimi Coutelier ana rollerde yer alır. Jacques François, Catherine Lachens, Francis Lax, Hélène Manesse, Jacques Fabbri, Jean-Claude Massoulier, Robert Castel, Robert Dalban, André Penvern ve Louis Navarre de kadrodadır. Filmin müziğini Vladimir Cosma besteledi.

Başarının ardından Richard, ertesi yıl Aldo Maccione ile yeniden çalıştı ve ikili “Bu ben değilim, o!” (Rusça yayın adıyla) filminde buluştu. Je suis timide mais je me soigne yurt dışında çevrilmiş adlarla gösterildi: Doğu Almanya'da Ich bin schüchtern, aber in Behandlung, Romanya'da Sînt timid dar mă tratez, Rusya'da Ya robok, no ya lechus, İspanya'da ise El supertímido adıyla tanındı. Almanca konuşulan ülkelerdeki başlığı Und jetzt das Ganze nochmal von vorn idi.

YönetmenPierre Richard

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Robert Castel Robert Castel Oyuncu · 87 yaşında vefat etti Robert Dalban Robert Dalban Oyuncu · 83 yaşında vefat etti Pierre Richard Aldo Maccione Mimi Coutelier Jacques François Catherine Lachens Francis Lax Hélène Manesse Jacques Fabbri Jean-Claude Massoulier Raoul Delfosse André Penvern Louis Navarre

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Pierre Richard'ın hem yönetip hem başrolünü üstlendiği, senaryosunu Jean-Jacques Annaud ve Alain Godard'la birlikte yazdığı bir komedi; yani filmin tonunu baştan sona tek bir oyuncu-yönetmenin bakışı belirliyor. Bu, bir karakter komedisi için hem avantaj hem risk: utangaçlık gibi tek bir özelliğe kurulu bir kahraman, kolayca aynı esprinin varyasyonlarına dönüşebilir. Aldo Maccione ile kurulan ortaklığın ertesi yıl yeniden denenmesi, ikilinin bir işlediğinin göstergesi. Vladimir Cosma'nın müziği de bu tür Fransız komedilerinde ritmin önemli bir parçası. Ticari başarısı ortada; bence sinematik iddiası ise mütevazı, ve bu mütevazılığı bilerek izlemek gerek.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Başlığın kendisi bir dönem ipucu taşıyor: utangaçlığı bir kusur ya da karakter özelliği olarak değil, tedavi edilecek bir sorun olarak sunmak, bence kişisel sorunları terapiyle çözme fikrinin popüler kültürde alay konusu olacak kadar tanıdık hâle geldiğini düşündürüyor. Filmin Doğu Almanya'dan Romanya'ya ve Rusya'ya kadar gösterilmesi de dikkat çekici; Soğuk Savaş'ın iki yakasında aynı Fransız komedisine gülünebilmesi, mizahın sınırları nasıl aşabildiğine dair küçük bir örnek. Yine de film büyük bir toplumsal yorum iddiası taşımıyor; derin bir dönem portresi beklemek yanlış olur.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Pierre Richard'ın yönetip oynadığı hafif bir komedi; konusu utangaç bir adamın derdi. Yalnız yetmişlerin Fransız komedileri bugünkü aile filmlerinden farklı bir mizah anlayışına sahip olabiliyor, bu yüzden küçük çocuklarla izlemeden önce bir göz atmak iyi olur. Yetişkinler ve gençler için rahat bir akşam seçeneği; Vladimir Cosma'nın müziği de ayrıca hoş.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar